Düşün ki...

... nasıl ve ne kadar çok sevdiğimi anlatacağım kelimelerin keşfedilmesi ümidiyle...

...toprağına kavuşan tohum gibi. Seninle yaşıyor, seninle büyüyor.

Yasla ruhunu bana kır papatyası...

...nefesiyle ömrüme ömür üfleyenim.

...çok uzaklarda ve boşlukta. Gökyüzü gibi bir yerde dünyaya uzaktan bakarmış gibi, dünyada hiç yaşamamış gibi. Ve o bir yıldız hani şu en parlak olan, sabah gün doğarken en son gözden kaybolan akşam gün batarken ilk önce görülen. O aslında gezegen nam-ı diğer venüs. Bense anlamsızca dolaşan göktaşı. Onun yanından geçmem milyarda bir ve birdaha gerçekleşmeyecek ihtimal. İşte öyle bir boşluk, öyle bir mutluluk, öyle bir korku...

...doğumu da ölümü de oradadır. Başka hiçbir şey o gözler kadar mutlu veya mutsuz edemez. Onlar gün gelir şefkat dolu sığınak, gün gelir idam sehpası oluverir. Şefkati uçsuz bucaksız ama ölümü tektir.

Gözlerimi, gözlerine. Dudaklarımı, dudaklarına. Ellerimi, ellerine. Tenimi, tenine. Ömrümü, ömrüne…

...o ne derse doğru odur.

Cemal Süreya'dan Zuhal'e

Şer’le işimiz yok.

...güzel gözlerinde kendimi.

Fyodor Mihayloviç Dostoyevski

Ve dudaklarımızda, kalbimizde dua hiç eksik olmasın…