benim dünyam

Bu gün kardeşlerimin doğum günü. Birinin çok güzel bir insan olmasına şahitlik ediyorum biri de hep 17 yaşında. Hiç eskimiyor azalmıyor hep taze acı hep özlem. Ah keşke oğlum dayısını tanıyabilseydi ah nasıl isterdim ikisini yan yana görmek. Teyzesinin kucağında görünce içim eriyor bi da dayısı ile görseydim. Bu gün sabah fotoğrafını göstererek oğluma dayısının ve Teyzesinin doğum günü olduğunu söyledim. Teyzesi yoldaydı yanımıza gelmek için dayısı hep yanımızda bizi izliyor biliyorum.

Ah bi de terapiye başladım annelikte zorlanıyorum diye ama döne dolaşa yine konu çocukluğuma geldi :))

Tekrar dünyaya gelsem yine kocam yine kocam başkası ile aile olamazdım. Evim yuvam. Oğlum öyle şanslı ki böylesine merhametli cesur güzel bir babası olduğu için

Dönüp bakıyorum 8 aydır anneliğime her gün defalarca neden rahatımı bozdum diye düşünüp defalarca da bebeğime bakarken mutluluktan ağlıyorum. Çok sevgi evet taşacak kadar ama çok da zor kendini unutacak kadar. Allahım uzun sağlıklı ömürler versin oğluma iyi ki var. Geçip gidiyor işte günler.

Anne olmak istediğime yapabileceğime Latte kuşum sayesinde inancım gelmişti şimdi Tuna ve Latte ile öğrenmenin sonu olmadığını kendimin bambaşka versiyonları ile her gün yeniden deneyimliyorum. Ve iyiki anneliği canım annemden öğrenmişim .💜

Keşke yatak döşek hasta olsam belki o zaman biraz uyurum dinlenirim

Sürekli bir mücadele halindeyim. Çocuğu uyutma mücadelesi yemek yedirme mücadelesi kötü anne miyim ben etkinlik yapma mücadelesi kitap okuma mücadelesi...... kendimle mücadeleme girmiyorum bile. Aa bak evle mücadele etmeyi bıraktım saldım gitti b.k götürüyor. Düzen müzen yalan oldu. Yemek de yapmıyorum çoğu zaman kendimize . Sadece mücadele ediyorum.

Telefon gibi kendimi de şarja takabilsem