bir insanın sadece gözlerine bakmak nasıl iyileştirebilir, yanında olmak tüm endişeleri nasıl dindirebilir.. Allah'ım bir insanı sevmek bu kadar güçlüyse senin sevgin nasıl akledilebilir..

bugün size kalbimdeki ince sızıyı dindiren, sırtımı sağlamca yasladığım, dallarıma can suyu olan bir aşkın tam ortasından yazıyorum. çok seviyorum!

ben kendi evim için alışveriş mi yapıyorum arkadaşlar neee

Allahım sen beni, eşimi ve neslimizi namazı dosdoğru kılanlardan eyle. tesettürümü bir an bile taviz vermeden son nefese kadar muhafaza etmeyi nasip eyle. bir de hasetçinin şerrinden sana sığınırım Allahım.

inanılmaz bi haftaya başlıyorum çarşamba müzakerede sunumum var derinn deriinn nefes alarak yaşamaya devam ediyoruz inşallah

hayatıma şöyle bir adım geriden baktığımda en sevdiğim filmin en güzel sahnelerinden birini yaşıyormuşum gibi. muhteşem bir gün batımı.. tüm hayatları boyunca birbirlerini aramış ve şimdi bulmuş çok aşık iki insan.. her şey mümkün.. her şey yerli yerinde.. sular durgun deniz sakin, yaz gelmiş. erikler de olmuş 🌿

bundan 7 ay önce bugüne "bizi kıvıl kıvıl bekleyen o hayatın üstüne koşacağız alaca atlarla her gün yeniden ve daha fazla" diye biten bir mail atmışım. yıkılmak elinde mi diye bağıran koca bir paragraf yazmışım buna şimdi çok ihtiyacım olduğunu hissetmiş gibi.. yaşamaktan bir güneşle kaplansın içimiz günümüz aydın olsun :)

en sevdiğim insandan ve sevdiğim, mutlu olduğum yerlerden uzakta olunca yanı başımdakilerden de uzaklaşmak istiyorum. sanki ben sizi değil de onu istiyorum der gibi.. bundan mı sebeptir bilmiyorum ama birkaç gündür içimde fırtınalar kopuyor. yine durup dururken nefes alamıyorum. terapiyr ara vereli beş ay oldu galiba ve ben yeniden kendime acımamaya başladım. öğrendiklerimi yeniden hatırlamam gerekiyor.. mesela duygularımı yaşamama izin vermem gerekiyor, hep mutlu olamazsın.. şimdi karşımda terapistim olsa her şeyi kontrol edemezsin biraz rahatla ve kendine izin ver, derdi. keşke başkalarına gösterdiğim nezaketin binde birini falan da kendime gösterebilsem. çabalayacağım şimdi yıkılmanın hiç sırası değil.

böyle azar azar her gün biraz daha kendi küçük, huzurlu, mutlu yuvamı tamamlamaya çalışıyorum. böyle güzel bir hikayeyi yazmaya oturmuşum her gün bir sayfasını yazıyor gibiyim, inanılmaz bir his..

o kadar çok şanslıyım ki Allahım mutsuz olduğum her an için özür dilerim.

arkadaşlar bi insan birisini 24 saat boyunca düşünemez ya bakın bu sağlıklı değil gerçekten ben bu aşkla napıcam böyle

bu ailemle geçireceğim son ramazan bayramım olacak gibi duruyor ve bazı hisler insanı en derininden bıçaklıyor.

hastayken yalnız olmayı ve yalnızken hasta olmayı hiç sevmiyorum.