denise

ze liet haar kapotte horloge bij mij liggen, alsof ze wist dat de tijd stilstond wanneer zij er niet was

Misschien zou de waarheid zich onthullen als ik vaker over sterren zou schrijven

kus me vaarwel (en blijf dan toch)

Ik voel me moedeloos op zondag en ik stel me voor dat de andere moedeloze mensen rond kwart voor tien richting de kerk strompelen. Dat de huizen van die mensen leeg zijn en het huis van God vol. Voor iemand die niet in God gelooft, denk ik regelmatig aan Hem, omdat hij buiten mijn opvatting om beweegt en sommige dingen naast elkaar kunnen bestaan, zolang er een onzichtbare barricade tussen staat. Iets dat het een van het ander scheidt. De grenzen aangeeft, alsof daarmee te zeggen: tussen twee gebieden zit een lege ruimte die verweven kan worden. Wellicht een raakvlak. Wellicht ook niet.

je fietst langs maïsvelden, of ze zijn gekapt (zoals de dag nadat de buurman plots dood was), langs een kinderopvang, stoplicht, verloederd huis waar je soms een hond hoort blaffen, langs een ander huis, afgezet met rood-wit lint, waarin je een moord verzon