Dönüp geçmişime baktığınızda göreceğiniz şeylerin yüzde doksanı sevgi üzerine. Kafamda oluşturduğum bir profil vardı ve sevgiye dair kusursuz profil oydu. Yani sevmeye ve sevilmeye dair felsefik ve edebî düşünüşlerim o eğilimdeydi. Nitekim bunun sonucuna ulaşamadım, çünkü hepsi fani mahbuplara müteveccihdi. Size tüm içtenliğim ile şunu söyleyebilirim ki, övgüyle okuduğunuz tüm yazılarım koca bir harabe ve bedbahtlık eseri. Asıl sevgi, ağırlığını dahi hissetmediğimiz ve karşılıksız olarak bize verilen Nefes. Derler ya "nefes gibi sevmek" diye, ondan işte. Zaten hep yokluğunda anlaşılmaz mı güzellikler, uzunca bir cümle kurmayı deneyin mesela, fark etmeden nefessiz kaldığınızı ve derin bir nefes aldığınızı göreceksiniz. İrademiz dışında oluyor tüm bunlar, maşaAllah ne muhteşem. Belki bazılarımıza tesir etmeyecek bu örnek, zamanında bana da etmediği gibi... Ne garip değil mi derttaşım, gözlerin var ama körsün, çözülmez bir kördüğümsün. Rabbim bu asra etiyle kemiğiyle düğümlenmiş ruhumuzu hidayet nimeti ile çözsün. Vesselam.

Aleyna Tilki dertleniyor ve bana ulaşıyor oynat bakalım

Aşık tek başınayken bile yalnız kalamayan adamdır. Yalnız kalamaz o. Ya sevgilinin hayali vardır ya kendisi. Hz. Mevlana gibi seslenir: İki gecem var ikisinde de uykusuzum. Biri sensiz olduğum gece, hasretin bırakmaz ki gözüme uyku girsin. Diğeri senle olduğum gece, yanımda sen varken uyumak olur mu?

Aşık yalnız kalamaz hafız! Ayrılık hasretlikte kar ediverir bazen cana. Almış aşık sevgilinin yanına gitmiş başını. Boynunu bükmüş, özledim demiş, perişanım, derdim çok, gamım çok, kederim çok…

Aşığın kederi olmaz hafız! Aşıkta keder ne arar? Sevgilinin yüzünü gördüğün anda bitiverir bütün kederler, bütün dertler, bütün tasalar. Belki Hz. Mevlana onun için der: Kimisi yüzünü sevgiliye döner, kimisinin yüzü sevgiliye dönmüştür.

Aşık yalnız kalamaz, kalkar gider sevgilinin yanına. Derdini anlatır, tasasını. Sevgili güler, ayaklarını aşığının dizlerine koyar ve döner bakar. “Kederin var mı?” Durur bi aşık yoklar kalbini “yok” deyiverir. Maşuk güler “Var deseydin yalancısın diyecektim.”

Sevgilinin yüzünü görünce kalbinde hala dert olan adam aşk iddasında bulunmasın. Sesini duyunca, hayali hatrına gelince, kalbini yoklayınca kalbinde hala dert varsa, keder varsa, gam varsa sen aşık değilsin hafız!

Çünkü sevgilinin derdi öyle bir derttir ki bütün dertleri siler, kaldırır, atar. Ayrılık hasretlik kâr eder bazen cana, seher yelinden haber gönderir aşık. Aşığa herşey onu söylemezse o adama aşık denir mi? Seher yeli güzel bir koku getirse “yar oturmuş yele karşı, alıp getirdiği onun kokusu” diyemeyen adam aşık mıdır? Yüzüne yağan kar tanesini sevgilinin parmakları zannetmeyen, bir bardak çayı iki tane söyleyip “iki çay söylemiştik ordan birisi açık” keşke yalnız bunun için sevseydim seni.

Ne güzel söylemiş Cemal Süreyya “İki çay söyler ordan birisi açık, birini kendi yerine diğerini sevgilinin yerine içer.” Her şey onu söyler.

Bir zaman demiştim ki “bana herşey seni hatırlatıyor” diyen adam aşık değil unutkandır. “Hiçbir şey seni unutturamıyor” diyen adam aşktan birazcık haberi vardır. Birazcık haberi oluşu, hiçbir şey unutturamıyorsa onu hala kendisi vardır. Tam haberi olsa kendiside kalmayacak. Aşık maşuk varsa hala orda aşk yoktur hafız! Yok etmiyorsa aşk yoktur! Aşk, ne güzel söylemiş Niyazi Mısri Sultan “Bela gökten yağmur gibi yağarsa başını ana tutmaktır adı aşk.  Elinde sükkeri ayruğa sunup. Ağuyu kendi yutmaktır adı aşk.”

Kaldır nikâbını ey vech-i enver.

Zulmette gönlümüz olsun münevver

Şarab-ı lalinin lezzeti dilber

Söyletir efsane efsane beni

Sakiya camında nedir bu esrar

Kıldı bir katresi mestane beni

Şarab-ı lalinde ne keyfiyet var

Nasıl da derinlerde izlerin duruyor.

Yok olamaz imkansız dönsen dönülmez.

Sevemezsin! Sevsen de geç kaldı nefesin,

Omzumda başın,