dolunay

Bugün bir kediye mama alıp verdim kabı cantamda kalmıs 🥹

Verdiğimde biriciğim o kadar sevindi ki taa uzaktan görüp geldi mamayı. Onun o anki sevinci hayatıma bedeldi yani. Mamayı koyarken etrafında döndü, geldi koluma bacağıma sürtünerek teşekkür etti bana hani nasıl anlatayım o an ağlamak istedim çünkü minicik bir hayat size teşekkür ediyor, siz ise onun uzun zamandır yediği tek şeyi veriyorsunuz.

Çocukların, gençlerin elinden oyunları, filmleri veyahut sevdiği her şeyi alırsanız ne yapsın? Dışarı çıksın, gezsin desek öğrenci parasıyla gezilecek hâli mi kaldı? Ki hadi parası var o çocuğun başına bu ülkede dışarda bir şey gelmeyeceğinim garantisi var mı? Çalışan insanlar bile o parayla geçinemezken bir de öğrenci cebiyle gezmeyi düşünün? Yasakladıkca çürütüyorsunuz o çocukları. Yasak ihmali getirir, sınır ve ceza korur. Sizin geçmiş suçlulara vermediğiniz o cezalar bugünün suçlularını doğuruyor. Film veya oyunları yasaklayacağınıza oturun biz nerede hata yaptık diye düşünün. Bu gençlik hem bilinçsiz ebeveyn hem de ceza almayan suçluların kurbanı. Çok sıkmak da çok serbest bırakmak da çocuğun kişiliğini, psikolojisini olumsuz etkiler sınırı korumazsanız yetiştirdiğiniz çocuklar bugün tanıyamadığınız o insanlara dönüşür. Ailelerin bu konuda çok fazla yükü var evet çünkü o çocuğu dünyaya getirmeyi onlar düşündü.

Kimlerle konusuyor diye telefonu elinden almak yerine o esirgediğiniz sevgiyi çocuğunuza gösterin ve çocuğun size güvenmesini sağlayın. Özellikle 2-8 yaş arası cocuklara sahip insanlar bu konuda pay çıkarmalı kendinden çünkü o yaşlarda çocuğun ileride yapacakları, kişiliği sizden şekillenir. Ailesi ne yaparsa aynısını ekran görüntüsü gibi kopyalar. Bu yüzden dikkat edin çocuğunuz sizden bir şey saklamayacak kadar güvensin size. Ne yanlış, ne doğru? Ne iyi, ne kötü? Bunların hepsini öğretecek kişiler varsa bu da ebeveynlerdir. Eğitim önce ailede sonra okulda başlar.