“It’s getting bad again, I want to hurt myself so bad.”

“I got me. I’m in my own corner. I am enough. I can take on any challenge that is coming.”

“Ik haat het om wakker te worden met u in mijn gedachten en niet in mijn bed.”

“Op deze leeftijd zouden wij eigenlijk niet zo ongelukkig mogen zijn.”

Als ik je niet had gevonden, had ik je in alle mensen die ik ooit zou ontmoeten hebben gezocht.

ik wil huilen. mijn god, zo graag.

“We denken dat we mensen kunnen veranderen. We zien dat iets gebroken is en we willen het repareren, maar in plaats daarvan snijden we onszelf aan hun gebroken stukken.”

“Wilt ge weten wat mijn depressie en angst is? Wel ’t is niets van die schone en romantische brol wat de mensen u wijsmaken. ’t is liggen in uw bed, uren staren naar het plafond en niet durven opstaan, omdage denkt dat uw benen het zullen begeven onder het gewicht van uw lijf. ’t is dagen niet eten omdat ge denkt dat het toch allemaal geen zin heeft en dat ge het verdient te lijden. ’t is dagen dezelfde kleren dragen, want waarom zou ik aan zelfzorg doen als ik niet eens meer plan nog lang te leven? ’t is huilen, verdomd verdomd veel huilen. (En vaak weet ge niet eens waarom). ’t is het gewicht van tien ton dragen op uw borstkast en dan maar proberen om te blijven recht staan. ’t zijn wondes over heel uw lijf, ze bloeden en maken littekens die er u voor altijd aan zullen herinneren. Er is helemaal niets romantisch of mooi aan de pijn die ik verdragen moet.”