👑

“Może na tym właśnie polegał problem. Może wcale nie bał się tego, co tkwi w ciemności. Może bał się ciemności, która tkwiła w nim samym.”

Pamiętam te chwile, kiedy ode mnie odchodził. Kiedy nie pytał mnie już, jak minął mi dzień. Kiedy nie chciał wiedzieć, co mi się śniło ani jak podoba mi się nowa piosenka jego ulubionego wokalisty. Wtedy nie chciał ode mnie już tak naprawdę niczego. A przede wszystkim mojej miłości. Czasem jednak myślę, że tylko udawał, iż przestałam go interesować, aby wzbudzić we mnie jakieś uczucia i bym w końcu nie była taka obojętna. Próbowałam znaleźć w głowie jakieś słowa, którymi mogłabym go zatrzymać lub chociaż pocieszyć po tym nieudanym związku ze mną. Nie znalazłam oczywiście żadnych słów. Tak samo, jak nie znalazłam w sobie miłości, gdy próbował samego siebie przy mnie zatrzymać, bo jednak trudno było mu odejść. Ale ja go odepchnęłam, chociaż przez kolejne dni za nim płakałam. Byłam zbyt zimna. Zbyt zimna na miłość.

“Wstałem z podłogi i podszedłem do okna. Nagle poczułem się okropnie smutny. Prawie że miałem ochotę umrzeć.”

“Wybór należy do Ciebie. Tak jak jego konsekwencje.”

“Musisz mnie sklejać wciąż na nowo, jestem stale porwany.”

“Nigdy nie pozwól nikomu zobaczyć bólu Twojego serca.”

“Ich przemiany są takie smutne, że aż chwytam się za głowę.”

“Och jak chciałbym Cię całować. I Twe serce w moim schować.”

Masz prawo odejść z każdej relacji jeśli źle się w niej czujesz i nie możesz nigdy się za to obwiniać