Diana

Evett, merhaba bu bir veda yazısıdır. Yalnızlığımı bıraktığım yerden geri almaya gidiyorum, insanlar benden uzaklaşmadan önce ben onlardan uzaklaşıyorum. Herkesle aramda olan bu mesafe yeter, onların gittiği kadar şimdi de ben gidiyorum. Herkes kendine iyi baksın. Özgürlüğümü aldığım yere geri bırakıp kafesime dönüyorum :)

Ölsem diyorum, gitsem. Bir nefes kadar hızlı ama bir o kadar da yavaş.

yarım kaldım :)

Sadece sohbet edebileceğim biri istiyorum ama etrafım onun bunun çocukları ile çevrili sinir katsayım gittikçe yükseliyor imdat diye bağırcam şimdi.

Biri vardı kalpte izi kaldı çokça.

Hiç bir şeyi hak etmeyen biri için dün iki saat boyunca ağladım ondan nefret etmeme rağmen ağladım, bağıra bağıra ağladım ama şimdi görüyorum ki onun için göz yaşı akıtmak yerine göz yaşımda boğulsaymışım bu kadar canım yanmazmış :) Tabi o ne anlıycak benim bu cümlelerimden.

Bana yalnızım demişti üzgünüm sevdiğim sen değil ben yalnızım, en azından dışarı çıkmak için arayabiliceğin arkadaşların var benimse derdimi anlatmak için bu hesap ve defter sayfalarından başka bir şeyim yok:)

Bugün uzun zamandır görüşmediğim liseden bir arkadaşımı arayıp lisedeki hocalarımı ziyaret etmek istedim ama içimden bir his boşver dedi. Genelde içimden gelen hissi dinleyen biri değilimdir ama bu sefer aramadım kimseyi. Az önce anladım içimdeki hissin sebebini ve bununla birlikte bir şey daha anladım, arkadaşlarım artık benim değil onun arkadaşı :)

Abime yalvarma seansları başlıyor. Yurt dışına çıkarken beni de almalı yanına.

Valla küsene kadar anonim kalıp deli gibi konuşup sohbet edebiliceğim bir insana ihtiyacım var sadece bir arkadaşa.