Believe in what you pray for.

In uw hoofd is het weer een slagveld, ge zijt moe en eenzaam; er is bijna geen leven meer in u te bespeuren. Ge hunkert naar een einde, maar maakt iedereen wijs dat het wél goed gaat en ge lijkt het zelf ook nog te geloven. Alsof er een woestijn in u huist en ge door een fata morgana dwaalt.

En misschien is dit dan wel wat geluk betekent. De zee die de rand van uw opgerolde broek net niet raakt. Thuiskomen en ontdekken dat er minder zand in uw schoenen zit dan ge dacht. Na een kwartier twijfelen zonder jas naar buiten gaan en voelen dat ge juist gegokt hebt. Uw ijsje dat net niet op uw schoenen drupt. Misschien moet ge meer stilstaan bij kleine dingen in plaats van u dagelijks af te vragen wanneer ge nu eindelijk eens het groot lot wint.

children shouldn’t have to fight for a relationship with a parent

Saying “my girl” is probably the cutest thing ever.

Ze zei dat ze een beetje verdrietig was. Haar lichaam schreeuwde dat. Maanden gingen verder, jaren gingen voorbij. Ze zegt dat ze nog steeds verdrietig is. Haar lichaam is nooit gestopt met schreeuwen.