bana mutluluğu çiz boyansın ellerin

her renkten koy kamaşsın gözlerin

bana mutluluğu çiz boyansın ellerin

sanki şu dünyadaki, yedi milyar insanın en çekilmezi benmişim gibi..

ama acı çeken yüreği var ise bir bedenin, daha hızlı çürüyor o beden.

insanların az bir kısmı mutlu, bir o kadarı ise mutsuzdur. geri kalanların tümü; mutlu gibi görünen mutsuzlardır.

beni benden çıkardınız, beni benden aldınız. göz görmeye görmeye bir uzağa bıraktınız. kendime dönmeye artık çok geç.

ikimiz de aynı şeyi düşünüyoruz; ben seni, sen kendini.

her defasında körkütük aşık olarak, sana döndüm. ya da aslında senden hiç gitmemiştim.

unutmak sağ çıkmaktı.

eskiden bir yıldızmış, göğünü yitirmiş.

zaman lazım sadece, unutacaksın. nasıl unuttuysan çocukluğunu, kırılan oyuncaklarını. kırılan kalbini de öyle unutacaksın.

biliyorum sana giden yollar hep kapalı.

öyle bir yere geldik ki hiçbir sokağın adı yok.

geçmiş değil; bugün gibi, yaşıyorum hâlâ seni.