SNUISTERIJEN

Wat in deze kolder inderdaad nog meest in het oog springt, is de ranzigheid van het academisch establishment, dat probleemloos meehuppelt in de groteske mix van middelmatig allochtonentheater en politiek opportunisme. Kan men de fratsen van Chokri en Zouzou nog opvatten als bezigheidsterapie en een geslaagde vorm van tewerkstelling in de socio-culturele sector, en kan men nog enig begrip opbrengen voor de profileringsdrang van Daniël Termont die vóór zijn beurt in het beeld kwam lopen, dan zijn de “wetenschappelijke” uitgangspunten van deze Waarheidscommissie op zijn minst dubieus en tendentieus. Temeer omdat het hier helemaal niet gaat om de Vlaamse identiteit en onze vermeende racistische inborst, maar om het kolonialisme in zijn globaliteit, waar de Gentenaar van vroeger en nu zich helemaal niet hoeft voor te excuseren.

De gevoelens van sociale en culturele marginalisering die de oostfrontstrijders bewogen, vormen ongetwijfeld ook een van de voornaamste drijfveren van de Vlaamse jihadisten nu. Hoewel directe oorzakelijke verbanden in dit stadium onmogelijk kunnen worden aangetoond, kan wel de vraag worden gesteld waarom we tot hiertoe zo weinig van Waalse strijders in Syrië hebben gehoord - ook al is de sociaaleconomische achteruitstelling van moslimjongeren daar even nijpend. Is het al te voortvarend om te suggereren dat Vlaanderens grootste partij en haar electoraat hier door hun weinig gastvrije discours en politiek een rol in spelen?

A tax expenditure is a fictional, non-existent tax accompanied by an equivalent fictional, non-existent expenditure. In effect, the government’s not taking is alleged to be giving. Its not taxing is alleged to be spending. The philosophical principle underlying this concept is that we are all serfs or slaves in the power the government.

Ik bedoel maar: de manier waarop nationalisten het verleden inzetten om een fictieve imagined community te creëren die de natie moet schragen, is echt niet zo uitzonderlijk. Hun tegenstanders, de antinationalisten, de kosmopolieten, de ‘slechte Vlamingen’ of hoe ze zich ook willen noemen, doen precies hetzelfde. In hun versie van de geschiedenis van dit landsdeel, die als bij toeval gunstig uitdraait voor henzelf en hun vrienden, speelt ‘mei ‘68’ dan dezelfde rol als de Guldensporenslag bij hun tegenstanders. Het is een ijkpunt, de vermeende geboorte van een gemeenschappelijk zelfbewustzijn, een identiteit die zoals alle identiteiten bedreigd wordt door buitenstaanders (eerst de kerk, daarna de CVP-staat, dan het Vlaams Blok, nu ‘het nationalisme’, voor sommigen ook ‘de islam’) die de vrijheden en de waarden van de kosmopolieten haten en die alles willen afbreken dat de grote helden uit het verleden hebben opgebouwd. Waarna die worden opgeroepen om terug te keren uit de doden om hun erfenis veilig te stellen: “Hugo, kom spoken op het stadhuis!

68 % des habitants de la capitale préfèreraient l'indépendance, 6 % souhaiteraient une union avec la Flandre et 26 % seulement avec la Wallonie. L'idée d'une "nation francophone", ou d'une "Fédération Wallonie-Bruxelles" qui pourraient succèder à la Belgique ne recueille donc pas l'adhésion des Bruxellois. En revanche, 61 % des Wallons sont favorables à l'alliance avec Bruxelles.

A few moments ago, no bailout proposal in hand, no parliamentary discussion having taken place, and certainly no votes having been cast, the Eurogroup sat down with Cyprus’ president Anastasiades, in order to preserve the “democratic” theatrical facade of European decisionmaking. Here, to keep up appearances that Cyprus’ opinion is even remotely relevant, Europea’s unelected leaders will do what they does best - make a closed door decision affecting the lives of millions of people, which ultimately have one purpose: to preserve the crumbling edifice of the Eurozone project (so carefully preserved in the past few months with superglue, scotch tape and empty promises) and of course the jobs and livelihoods of a few unelected EUrocrats.