despe_racja

Pojebało mnie chyba zupełnie Nienawidzę życia potem znowu kocham Nostalgiczny chłopak

Paradoksalnie nadal o niej myślę A przecież mówiłem nie dawno, że chuj w to

Pamiętam jak przychodziłem zawsze tuż po jedenastej Kawa stała na stole, a ty częstowałaś ciastem Najlepszy jabłecznik jaki kiedykolwiek jadłem Najlepsza kawa z mlekiem, która już czekała na mnie

I polej dalej to mi, aż się udławię do krwi Może to ulży ci, gorzej gdy ulży mi W tym horrorze główne role to ja i ty

Chciałbym sobie strzelić w łeb, ale brak odwagi Taki ze mnie kozak, tylko innych umiem ranić

Został tylko żal, koka, whisky, zioło, crack Ten świat jest gówno wart kiedy nie ma ciebie przy mnie

Kroczy zgrabnie jak ewangelista Szczuje ciałem fakt jest zajebista Mokre dłonie i mokra jej (ekhm ekhm) Dobra dam jej po co przyszła

Pyta co u mnie, mówię, że nudno jak w trumnie

Styl wulgarny jak te panny spod latarni Rzadko się rozczula, rzadko płacze, rzadko ciepła jest jak halny Seks, samochody, biżuteria i melanże

Jej młode płuca pełne dymu, patrz, jak raka karmi Jej nozdrza pełne pyłu, kreski dłuższe niż jamnik Odkręcony kranik, płyną procenty, nie Karmi Niskokaloryczna dieta, toksycznych substancji karmnik

W byciu biednym nie ma wstydu Wstyd jest w byciu tak chujowym [...] Bo bogatym nie jest ten kto ma kasę Tylko ten kogo stać na to, żeby mieć klasę

Nie musisz pchać mnie w przepaść, gdy mi brak odwagi Skoczę sam, bo nie chce słowa "strach" w biografii

Może być dobrze a może być kiepsko Dosyć gadania chodź zrobię ci dziecko Przy tobie się czuję jak dziecko