La Pluie

Τον μεγαλύτερο πόνο μου τον πρόσφεραν απλόχερα πρόσωπα κοντινά μου, δικά μου.

Σε ψάχνω ακόμα μέσα σε άλλους ανθρώπους, να βρω έστω ένα κομμάτι απο σένα.

Τα γράφω γιατί δεν βρήκα το θάρρος να έρθω να σου τα πω

Τα λόγια σου έχουν αφήσει σημάδια και δεν φεύγουν

Είναι μέρες μελαγχολικές που βυθίζομαι στις σκέψεις μου και όλα μου φαίνονται μουντά, και ας έχει έξω Λιακάδα, και ας χαμογελάνε όλοι γύρω μου.

Υποθέτω πως εδώ έπρεπε να καταλήξουμε.

Ίσως μια μερα ο πόνος που μου προκάλεσες γυρίσει και σε χτυπήσει τόσο δυνατά, που θα σταματήσεις να πληγώνεις ανθρώπους που σε νοιάζονται

Έκρυψα την στεναχώρια μου για να σε βλέπω να χαμογελάς

Αγάπησα την βροχή περισσότερο από τον εαυτό μου

Πες μου πως είσαι εδώ τις στιγμές που δεν αντέχω τον εαυτό μου

Θα γυρνούσα πίσω σε εσένα ξανά και ξανά και αυτό είναι το πρόβλημα

Ο άνθρωπος πάντα νόμιζε πως μόνο οι τρελοί χορεύουν κάτω από τα σύννεφα