Ece

Zaman sensin

Zaman kadındır ister ki hep sevilsin

Diz çökülsün hep

Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına.

Bir taranmış

Bir upuzun saç gibi zaman

Soluğun buğulandırıp sildiğin ayna gibi.

Zaman sensin, uyuyan sen

Şafakta ben uykusuz seni beklerken

Sensin gırtlağıma dalan, bir bıçak gibi…

Ah bu söyleyemediğim işkencesi hiç geçmeyen zamanın

Bu mavi çanaklarda kan gibi

Durdurulmuş zamanın işkencesi

Ah bu daha beter işkence hiç mi hiç giderilmemiş istekten

Bu göz susuzluğundan sen yürürken odada

Bense bilirim büyüyü bozmamak gerektiğini

Daha beter seni kaçak

Seni yabancı bilmekten

Aklın ayrı bir yerde gönlün ayrı bir yüzyılda kalmaktan

Tanrım ne ağırdır sözcükler

Asıl demek istediğim bu.

Hazzın ötesinde sevgim

Hiç bir zararın erişemeyeceği yerde bugün

Sevgim

Sen ki benim saat-şakağımda vurursun

Boğulurum soluk alıp vermesen

Tenimde bir duraksar ve yerleşir adımın.

Sana büyük bir sır söyleyeceğim

Korkuyorum senden

Korkuyorum yanın sıra gidenden pencerelere doğru akşam üzeri

El-kol oynatışından, söylenmeyen sözlerden

Korkuyorum hızlı ve yavaş zamandan

Korkuyorum senden.

Sana büyük bir sır söyleyeceğim

Kapat kapıları

Ölmek daha kolaydır sevmekten

Bundandır işte benim yaşamaya katlanmam

bütün trenler soluk soluğa koşarlar gara;

ben hepsinden çok daha hızlı koşarım sana

büyük bir aşkla sevdiğim için

beni sana çekip sürükleyen bir aşkla.

Hani cimri şövalyesi Puşkin’in

iner ya bodrumunu gezinip seyretmeye,

sevgilim, ben de döner dolaşır sana gelirim.

Tapınır yüreğim benim için çarpan yüreğine.

Gün sonu sen sevinçle dönersin ya evine,

yıkanır arınır çıkarsın ya banyodan,

ben de aynı sevinçle dönerim sana;

sana doğru koşarım evime döner gibi.

Yeryüzündeki tüm insanlar sonunda,

toprak ananın koynuna dönmezler mi?

Hepimizin en son döndüğü yuva.

İşte benim yüreğimde de sanki

öyle bir şey var ki sana çekiyor beni;

daha senden ayrıldığım anda,