darkeyes

“Był mężczyzną troskliwym, ale lubiącym także postawić na swoim. Nigdy nie owijał w bawełnę, co bardzo sobie ceniłam. Żadne z nas nie spieszyło się z wyznawaniem uczuć ani też składaniem jakichkolwiek deklaracji. Oboje cieszyliśmy się sobą i po prostu żyliśmy chwilą. Chciałam być pewna swoich uczuć, kiedy wreszcie postanowię mu je wyjawić. Nie mogło być nic gorszego niż puste słowa i obietnice, których nie zamierzaliśmy dotrzymać.”

“Obyś nigdy nie poczuł tego, co zniszczyło mnie dzisiaj.”

“Ale można też uważać, że nie istnieje żadna przypadkowość. To co się już zdarzyło, a to, co się nie zdarzyło, najwyraźniej się nie zdarzyło. Czyli jesteśmy tylko chwilowym bytem uwięzionym pomiędzy “niczym” przed nami i “wszystkim” za nami i nie ma tu ani przypadkowości, ani prawdopodobieństwa.”

“Nawet nie wiesz jakie to piekące uczucie. Jak to jest, kiedy słuchasz mężczyzny i wydaje Ci się, że on wyciąga z twojej głowy pewne myśli jak z szuflady. Włącza muzykę i to jest właśnie to, co chciałaś usłyszeć. Wlewa do kieliszka wino i to jest właśnie to wino, na jakie miałaś ochotę. Idzie zmienić koszulę i wraca w koszuli, o jakiej marzyłaś, żeby miał na sobie… A jak z nim rozmawiasz, to prawie tak, jakbyś słuchała swojego najgłębszego, najbardziej przemyślanego i najlepszego głosu wewnętrznego. Taka niezwykła zgodność tego, co myślisz i czujesz z tym, co słyszysz.”

““- Dziękuję. - Wydusiłam z trudem przez zmęczenie. - Tylko za co? - Spytał, patrząc na mnie ze zdziwieniem. - Za to, że o mnie dbasz, jak nie zrobił tego nikt przed tobą. Za to, że szukasz we mnie siły, kiedy już sama jej nie widzę. Za to, że wierzysz we mnie nawet wtedy, kiedy głupotą i szaleństwem jest pokładać we mnie nadzieję. Po prostu, że jesteś, by mnie podnieść, kiedy upadam.””

“Spójrz tylko, jak łatwo można przejść od opowiadania sobie wszystkiego ze szczegółami, do strachu przed zadaniem pytania. Jakby nasza ciekawość była czymś złym. Bo skoro ta druga osoba już nie opowiada, to czy nam wypada pytać?”

Mógłbyś zostać mistrzem udawania. Jakim cudem jeszcze nikt nie zauważył twojego bólu?

//03.11.2017

“- Nie mam pojęcia, co robię. - Ja też nie - odpowiada. - Nikt nie wie. Wszyscy po prostu żyjemy jak możemy. Usiłujemy znaleźć sens w rzeczach, które prawdopodobnie nigdy go nie miały.”

Nie przepraszaj.