bugün bana şu söylendi, “kendine ait bir hatan yok. hatalarını çok sahipleniyorsun ama hepsi doğru yapma kaygısıyla yapılmış hatalar. kendine ait bir hata yap.” kendime ait bir hataya ihtiyacım var.

ne zaman Nazan Öncel çalsa, sessiz bir yolda, hafif esintili bir yaz akşamında hep aklımda sen oluyorsun. plak çalarken bağdaş kurmuş o çocuğu ben hala görüyorum. bu da senin bana hediyen. seni tanıdığım için iyi hissediyorum. seni affetmek değil, beklediğim gibi olduğundan hiç küsememişim farkındalığı bir de.

insan çoğu zaman “elveda, ben sana sürüklenenem.” demeyi bilmeli. akustik versiyon.

eski flörtümün o kadar sinir bozucu cümleleri vardı ki ama hala arkadaş grubumda kullanıyoruz. yaptığı bir şeyden rahatsız olduğumda ve düzeltmesini istediğimde “sennn kendi hayatında öyle yaparsın o zaman.” diyordu mesela. öznesi olunca sinir bozucu ama çok yerinde ya hahahaha

en iyi flörtleşebildiğim zaman dilimi 8-10 yaşlarımdı. daha iyisi olmadı sonra hiç

yağmurlu havalarda koşuya çıktığımda hep gördüğüm birkaç aynı kadın oluyor. sessizce aynı derdi bölüştüğümüzü hissediyorum bazı anlarda. nasıl yani, kafamızdakileri geride bırakmak için koşmuyor muyuz hepimiz???

her şeyin bir anlamı olmak zorunda değil. hayır zorunda. hayatta her şey küçük anlamlar üzerine kurulu.

günah keçisi de suçlarını kabullendi, şimdi n’aaapcaaz?

“bir kız çocuğundan mommy issues’ı çıkarın, geriye ne kalır ki”