daisy

arkadaş bi insan neden mutsuz olduğunu, neden acı çektiğini bilmez mi? ben bilmiyorum iste. mutsuzum. aylar yıllar oldu hala mutsuzum. yaşamaktan keyif almıyorum, hayatımdan memnun değilim. tüm gün amla bakışıyoruz gerçekten bir gün atıcam kendimi. dayanamıyorum artık bunaldım. ama artık bu hisse o kadar alıstım ki, bir günüm mutlu huzurlu geçince garipser, o içimdeki acıyı arar oldum. hoş, acı geri geldiğinde kurtulmak için bile ölmeye razı olduğumu düsünüyorum. kurtulunca da acıyı arıyorum. ne istiyorum bilmiyorum.

kimsin,neden bunu okuyosun bilmiyorum ama umarım tanıdığım biri değilsindir. kafamın içine hosgeldin. uzun zamandır içimi dökebilceğim bir yer arıyordum ve bu blog doğdu. 0 takipçim de olsa yazmaya devam edicem. belki bu sekilde iyileşebilirim.