Öyle ilk zamanlarda olduğu gibi özlememeye çalışıyorum seni. en ufak şeyde aklıma gelmeni istemiyorum mesela. bir şeyler yazmaya çalışırken, gözlerimin dolmasını aşmak istiyorum. senin bana kapattığın yolları gördükçe içim parçalanıyor. en ufak bir çaba görmedim senden giderken. yıkık dökük bir enkazın içine sürükledin beni. biliyor musun ? beni hiç sevmemişsin. sadece sevildiğimi düşünmek istemişim kendi kafamda. biraz zaman biraz da yalnız olmak sürükledi beni buna. inancımı tam orta yerinden kırdın. sana asla yapmayacağım, asla yaşatmayacağım sonlar yaşattın bana. madem bunları yaptın. değsin olur mu ? gözünde yaşlar olmasın sakın. kimse kırmasın kalbini kadın. çünkü ben senin kalbini kırmaya kıyamazdım. kırılmaması için elimden geleni yapardım. bir çok şeyi feda ederdim uğruna. istemedin. olsun. aşk sadece birbirini sevmekle yaşanmıyor zaten. uzun zaman önce öğrendim ben bunu. kısa bir sürede kalbimde çiçekler açtıran sana her şeye rağmen boyun eğdim. yazıyorum. bak. benim kalbim de ruhum da kırıldı, dağıldı. sen her zaman dimdik dur tamam mı ? ben duramadım. ama çabalıyorum. kalbine denk olsun sevdiklerin. sana, ruhuna, bir zamanlar güzel olan kalbine.*
