insanin kendisiyle aynı fikirde olamaması ne fena.

her şeye sıkı sıkıya bağlanır ama kolayca kurtulmasını da bilirdi.

“çok şey diyecektin, bir anlamı kalmadığını fark edip sustun. koşmak istedin, beklenilmediğini hatırladın, geri döndün. kimse bilmedi.”

buraya umutlu günler koydum. şimdilik uzak gibi görünüyor ama kim bilir belki birazdan uzanıp dokunursun.

içimin bir zamanlar ne kadar ölü olduğunu asla bilmediler, şimdi de nasıl çiçek açtığımı asla anlamayacaklar.

“sevmeyi ölçüye vuramaz insan. vardır ya da yoktur.”

hayatta hiçbir zaman kafamızdaki kadar harikulade şeyler olmayacağını henüz idrak etmemiştim

ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik. teşekkürler dünya.

her insan kendisi olması karşılığında topluma bir bedel öder. az ya da çok ama mutlaka bir bedel... kimse bedelsiz kendi olamaz. bu bedel çoğu kez yalnızlıktır.

topraktan yaratılmadık mı niçin çiçek açmayalım

- gazap üzümleri

Dünya daha öylesine çiçeği burnundaydı ki , bir çok şeyin adı yoktu ve onlardan bahsederken parmakla göstermek gerekiyordu

- Yakup Kadri

Memlekette çiçek açsa senden bilirim .

Leonardo da Vinci