bu kör gecede benimle kal.

bir düş için sabahları göğsüme sedeften

bir çiçek işlerim

Hiç bilmedim,konuştuklarımdan ne anladın,

ormanın korkunçluğunu söyledim,

ovanın serinliğini sustum,

sen uzun bir uykuyu uyudun, ben düş gördüm

Durmadan bir yoldan söz ettim:

suyum ben, adımı unutmadım,

dolanıp, bir gün yanına düştüğüm

bir dağdan söz ettim;

dünyanın işine karışmadım,

beni avutmaz dünya, beni tutmaz da,

dolanıp içinde kirinin

yine temiz geldim.

Göğsümde sedeften bir çiçek taşırım:

bir büyü bu, hayata karşı yaptırdım

konuşmam artık, kalbini kırdımsa senin

bil ki yanına düştüm.

-Ne hissediyorsun daldığında ?

-Düşmeden kaymak gibi bir his. En zoru ise en dibe ulaştığında.

-Neden ?

İç çekerek anlatmalıyım belki de

Yıllar yıllar önce

Ormanda giderken yol ikiye ayrıldı.

Ben daha az gidilen yolu seçtim.