Paradise

god knows i tried ....

Sigaramin dumani yoktur yarimin imani ...

Niyə yaşamalıyam sualını verdim özümə. Xoşbəxt olmaq üçün cavabını eşitdim içimdən. Xoşbəxtlik nədir bəs sualı gəldi elə bu dəm. həyatımda olan gözəl anların bolluğu. Bu gün həyatımın son günü olsaydı və mənə xoşbəxtsən sualını versəydilər nə cavab verərdim bəs? Bax bu sual adamı məhv edir. Cavab tapa bilmirəm. Niyə belə olur hər gözəl gedən şey məhv olur yoxa çıxır. Xoşbəxtlik üçün etdiyimiz o qədər əmək niyə heyf olur. Həyat bizə nələri niyə yaşadır. Niyə axı üzümüz gülmür. Dodağımız qaçmır. Hər şeyi daha hissiz yaşayırıq. Daha ciddi düşünüb daha ciddi sevirik? Səbəbi nədir axı. Uzun uzadı yazıram. Heç nə çıxmır. Yaşayıram ancaq hiss edirəm bir şeyə oxşamır. Mənə sevgi gərək deyil heç nə qalmayıb məndə mənə qayğı lazımdır onu isə heç kimdən ala bilmirəm. Mənim xoşbəxtliyim qayğılarımdır, nəvazişlərimdir. Mənim xoşbəxt etdiklərim isə mənim qayğıma qalmağı mənə çox gördülər. Darıxıram onun üçün kimin üçün bilmirəm. Hiss edirəm ki darıxıram bəlkə də elə özüm üçün darıxıram. Bu yazdıqlarımı heç kim başa düşməyəcək çünki heç bir adəm övladını sevgi mənim kimi azad etməyib. Mən dostu olmayan yıxılmışam. Xoşbəxt olmaq üçün yaşayan axmaq . Nəvaziş və qayğı dilənən dilənci. İndi isə mənə əlvida deyənlər həyatımdan sikdirin. Öz qayğısız hisslərinizi ruhsuz bədəninizi və xoşbəxt etdiyim günləriniz ilə birgə gedin. Mən həmin mənəm keçərəm günahımdan bəs allah bizi bağışlayacaqmı?

səni sevəni sevdinmi ürək?

arzular arsız