Moving Castle

7.defterim

oysa ki bu yazı da şuan bu yazdıklarımı hissetiğime göre çok eskide kalmış? nedir bu değişmek bilmeyen olgular. şükürsüzlük diyemeyeceğim hayat şartları demeliyim.

geçmişimi sevdim ve böylece güzel geleceğim başladı

hepimizin kendine özel bi alanı, içinden ne geliyorsa belki biraz örtülü de olsa paylaştığı bir mecrası oluyormuş demek ki

I know it is time to go

Bu dünyaya aitmişim gibi davranışlarımın bana yaşattığı çelişkiden kurtulduğum en yakın zaman dilimine⛰️

asıl olanı geri çıkarma vakti geldi. gereksiz mücadele amacına ulaştı.

Bir şeyler derinleşsin diye çabalarken bir o kadar yüzeysel kalıyor. Bu sıralar layık olma konusuna takmış durumdayım biraz, ya da düşündüğüm o zaman dilimlerinde bilinçaltımın beni yönlendirdiği konunun bu olduğunu fark ettim desem daha doğru. Hâlâ güzel şeyler umuyorum, tabiki de umuyorum!

keyfimi kaçıran kişi ben olabilir miyim?

kahverengi keçeli kalemimle not aldım defterime ilham veren yerlerin detaylarını, bu kalemi ilham almışken kullanmayı seviyorum

ismi özel olan dünyamda mutluyum lütfen, lütfen katmayın beni manasız niyetlerinize. sahte olan iyiliklerinize, merhametten uzak düşüncelerinize. hiç atmamış veya atmayı bırakan kalbinize.

ruhumu paylaşmayı arzuladım kaybetmeyi değil bilemezdim paylaşırken elimden kayıp gideceğini

bedelini ödemek zordu kazanmayı hak etmek ise bol uğraş gerektirecek. mental olarak basit olan hiçbir şeye maruz kalamazdım. bilinç gerek,

bazı şeylerden ödün verdim sandım oysa ki sadece büyüyormuşum

yumuşak tınısıyla ruhumu okşayan yaşanmış veya yaşanacak olanı hatırlatan o şarkı