narealize ko lang na ngayon lang ulit ako nagpapa alaga kina mame hahahaha kung kelan adult with big girl job saka pa eh ‘no. i mean supportive naman sila sadya, iba lang lang yung pagka needy ko ngayon kasi ngayon lang ulit ako nagsabi na hindi na ako okay. or baka effect ‘to ng sistemang understaffed sa work. naubos na ako. or baka ganto pala pag eldest daughter na you don’t have to worry about nung growing up? at some point mapapagod ka pala talaga ano. na lagi ka nalang strong kasi ate ka, panganay ka, senior ka sa duty, no room for mistakes kasi life and death, sleep deprived at pagod pa kasi kulang sa staff etc. haaay. bigat. buti nalang kahit toxic environment ay healthy naman ang bond namin ng mga workbesties ko don kaya nakatagal ako 5yrs pero parang enough naman na ‘yon. nasa limit na ako. wait ko nalang midyear bonus at goodbye na. anyway, buti may reliever ako for 2 days. i can finally rest huhu i’m home na sa province yay. anak muna ulit ang role ko sa bahay. dun ako sa room nina mame matutulog. <33

andaming pahabol na patients kaya late na naka out, sana umabot ako sa last trip ng bus huhu biglaan ko nalaman na pede ako mag off tomorrow kasi finally may reliever for me ng 2 days. pinapauwi ako ni dade :(( anak muna ulit ako for 2 days yaaaay

first time ever ako nagsabi kay mame na hindi na po ako okay. at luwas daw sila ni dade manila for me as in right now 😭 kaya ayoko sabihin na hindi ako okay kasi ganyan sila huhu pupuntahan nila ako asap. ayoko na sila magworry kasi ako naman yung eldest daughter na independent simula noon. pero di na talaga kinaya. nung kinumusta nya ako kanina, nasabi ko bigla lahat lahat. wala pa ko sleep na maayos since may 13, nagssleep paralysis na ko, chestpain, backpain, and pinaka malala lutang na talaga ako. minsan nagsstop na ko between converstion sa patient kasi nakakalimutan ko ano na ba sasabihin ko. last time naitapon ko na sa trash bin yung cash ko tas nagising diwa ko kaya ko narealize na pera ko yon.1 off nalang ako bigla kasi understaffed na kami. shocked pa mind and body ko kasi sanay ako na mahaba rest, nakaka walking, cafe, journal, gigs, gala tapos instant nawala. nawala routine, nawala mga bagay na nakakapag pa-sane sa’kin. yung naiwang workload sakin lahat napasa. parang pang 3-4persons workload. tas kahit off ko all day ko kausap yung reliever or wfh ako mag asikaso ng result ng nga patient. parang wala ring rest. noon ko sinabi na maghire ng extra staffs pero wala nganga! yan tuloy ako nagdudusa dito. more on sales and goals pero kulang sa manpower. wtf. sabay pa tong scammer na prob namin, we’ll deal with it soon, ang hassle magpa lawyer chuchu ughhhhhh sobrang ubos na ko. kanina ko lang nailabas lahat.

ang random ng life no, like magsscroll ka sa socmed tas halos lahat ng classmates mo kinakasal na, may babies na etc and then there’s me— continue lang maghealing, solo dates, journal, gig/concerts alone. napapa isip na rin ako minsan if mararanasan ko pa ba ikasal hahahaha iba iba talaga tayo ng path. honestly, dati want na want ko yon pero ngayon…i’m not afraid to end up alone. magiging cool tita ninang nalang ako if magka anak mga kapatid ko sa future hahahahaha pero at the same time i know in my heart na meron naman siguro kasi God gave me this kind of heart na full of love eh so para saan to diba hahahaha pero not rushing. actually may dalawa na nagtry mag enter sa life ko, nagppunta pa sa bahay and dinate sina mame kahit wala ako. green flag sya actually. kaso wrong timing— ubos na ubos pa ako noon. ayoko kumausap ng iba while healing. i need to pick up every pieces of my heart na nashatter. (wow oa) para pag okay na ako and full of love na ulit, ayon pede na. all in kasi ako magmahal (si oa na naman) izz just me and my besties lang muna. wala lang. in God’s time.