Mehmet polat

Soğuk bir tren garında, sabahın köründe iki günde uyuduğum üç saatlik uykumla seni düşündüğüm saniyelerin hakkını kim ödeyecek..uykusuzluktan değil de sensizlikten dolan gözlerimi kim silecek..

Hevesi kalmamış biri için her şey biraz önemsizdir.

Dümdüz sevmeyi özledik ya. Aklına gelince söylemek.Özleyince aramak. Kırılınca susup içine atmak yerine konuşmak. Rol yapmadan, hesap yapmadan ben seni önemsiyorum diyebilmek.

kadın gelir küfürlerin en arasından açılmış kollarında zerre gurur olmasa da adam da yaklaşır ona parmak uçlarında sonra kapar televizyonu hayal kokan odasında

gerçekten hiçbir şey yapmak istemiyorum, ne yaparsam yapayım istediğim şey o değilmiş gibi

kadın gelir küfürlerin en arasından açılmış kollarında zerre gurur olmasa da adam da yaklaşır ona parmak uçlarında sonra kapar televizyonu hayal kokan odasında

O duvarda resmin asılı ama bu ev seni hiç görmedi. Bazı şeyleri uzun uzun anlatamam.

“tanrı, seni bir kere yaratacak ve sonra sen defalarca kez öleceksin.”