Bir gün kesinlikle beni tanımak isteyeceksin...

Aşkın gözleri kör olabilir ama kulakları sağır değil...

Ve hikaye devam ediyordu.. "Kadın seviyordu.. Adam sevmiyordu.. Kadın vazgeçmiyordu ama artık savaşmıyordu.. Adam bunun rahatlığı ile mutlu mesut yaşıyordu, kadın her gün biraz daha ölüyordu.."

Sırf ertesi gün de mesajlaşmalarımız devam etsin diye deli gibi beklediğim mesajına ertesi gün cevap verirdim. Olur da konusma biter diye ödüm kopardı.. Şimdi neyin sevgisizliğinden bahsediyorsun sen?!...

Benim ki tembellik belki de.. Kim uğraşacak şimdi yeni birini tanımakla? Seni tanıyorum zaten. Neyi sevip sevmediğini biliyorum. Bakışının ne anlamlar içerdiğini biliyorum. Eleştirdiğin şeyi sevdiğini biliyorum. Ben seni biliyorum işte.. Neden sıfırdan başlayayım ki bazı şeylere?

Çok çok çok zor.. Her sabah gözyaşları içinde uyanmak.. İçimdeki boşluğun.. Bilmiyorsun bir yerlerde seni kendin çok seven biri var ve sen bunu bilmiyorsun. Hangisi zor? Bunu bilmemek mi yoksa sevilmemek mi?

Çok gururlu davrandım. Aferin bana! Tebrik edin beni, herkes ediyor!! İyi de neye yaradı bu?! Ben çok mutsuzum O'nsuz...

"Akışına bırak" diyor herkes.. Sen su değilsin ki yolunu bulup bana gelesin..

Ne sen Ferhat'tın ne de ben Şirin. Ne sen dağları deldin, ne de ben bekledim..

Yaptığım en güzel yanlıştın bile diyememek nasıl bir şey biliyor musun sen?

Çok sevdiğini düşündüğün kişiden vazgeçtiğini anladığı an ölüyormuş insan..

Bir bir yerlerde yine bombalar patlayacak ve affetmek ve affedilmek için çok geç kalınacak..

Millet eski sevgilisi mesajına sadece “ok” diye cevap verince bunalıma giriyor. Ben eski sevgilime mesaj atmaya kalksam bırak “ok” diye bir mesaj atmaya tenezzül etmesini arkamdan “kezban” muhabbeti çevirir.. Öleyim mi şimdi ben?! İntihar mı edeyim kendimi?! Ne yapayım hı ne yapayım?!! Offff offffff

Düşünsene o da seni seviyormuş!! Sevinçten çıldırırsın..