Vaveyla...

Mesele uyum. Mesele denk gelmek.

Mesele birbirine iyi gelmek.

-Görüyorum efendim,sırtınızda izleri var...

Burnunun dibinde olsa ne olacak ? Seni anlamıyorsa, Ama birisi vardır ki dünyanın öbür ucunda… En ihtiyaç duyduğun anda, İki satırıyla bile olsa, Bir çırpıda yanı başında.. Mesafe uzaklıklarda değil, Mesafe fedakârlıkta

Sabahattin Ali hapis yatmamak için memleketini terk etmek zorunda bırakıldı ve başına sopa vurularak öldürüldü.Bir romanı yarım kaldı.

Orhan Veli Yaprak Dergisi’nin son sayısını çıkarabilmek için ceketini sattı.Belediyenin kazdığı çukura düştü ve beyin kanamasından öldü.

Nazım Hikmet vatan haini ilan edilip ülkeden kaçmak zorunda bırakıldı.Yazdıkları 40 dilde basıldı,kendi dilinde yasaktı.Vatan hasretiyle gözlerini yumdu.

Ahmed Arif posta pulu için hamallık yaptı.Yazdığı şiir yüzünden dövüldü ve bir çöplükte ölüme terk edildi.

Alışıyorsun zamanla. Asla bitmiyor..

Sana kim, sus dedi kalbim?

Sevgili kalbim!

Neden hâlâ apartman boşluğunun

Gün ışığı görmeyen penceresinde

“Kalbim unut bu şiiri…”

Hangi şehre gidip hangi insanla uyuduysan,  Nereye döküldüyse sevdiğim güzelliğin,  Kimin üstüne düştüyse bakmaya kıyamadığım kirpiklerin,  Orada kal.

Bir gecelik ‘Nasılsın’ a sığdırma vicdanını. 

Kalbim artık evin değil.  Gelme!!

Seni seviyorum,

ama nasıl,

avuçlarımda camdan bir şey gibi kalbimi sıkıp

parmaklarımı kanatarak

kırasıya