Buse Besiroglu

Geride ruhundan bir parça bırakırsın,

Sen uzaklaştıkça,

Ruhun ile geriye kalan arasındaki bağ

Yoğunlaşır.

Gittikçe,

Yoğunlaşır.

Bu,

Gidenin ölme şeklidir.

Unutmazsın.

Ama ölürsün.

İstediğini veriyor insana.

Ama,

İstediğini verene kadar,

ruhunu söküyor.

Ne bir anlamı kalıyor,

Ne de sırası oluyor.

Yani,

- şimdi sırası değil.

Çünkü,

Elde etmek için bunca eziyet çekince,

En acısı,

Elde etmek oluyor.

Bu da hayatın;

Teşekkür ederim.

Ki, benim için imkansız olan

Anılar.

Çünkü insanlar,

Bir zaman sonra,

Anılara karışıp yok olurlar.

Ama anılar,

Zamanın içinden geçebildikleri gibi

İnsanın ruhunu eritirler.

ve yok olmak,

Anılar için mümkün değildir.

Biz insanlar içinse,

En kolayı.

-Yine de

Varlığından bağımsız,

Ruhumda yaşayan bir adamsın.

Nereye gidersen git,

Ne kadar değişirsen değiş,

Artık sen,

Varlığından bağımsız,

İyi ki varsın.

Neredeysen.

Nerede kaldıysan.

Olsun.

Hem de nasıl,

Ölürcesine.

Ölür gibi yaşarcasına,

Size iyi gelen şeylerden

Kurtulduğunuzda

Vedalaşırmışsınız.

Çünkü size iyi gelen şeyler,

Derdin tekrarıymış sadece.

Ezile ezile alışırsınız.

İyi gelen tek şey bu.

Yani yokluk dediğiniz,

Elinizde kalan tek şeyse eğer,

Her şey birden sizin olurmuş.

Bu;

Hayatın,

Unut gitsin deme şeklidir.

Hiç üzülmeden,

Aşkı kovalarız,

Ama aslında,

Unut gitsin.

Unut ki, gitsin.

ayrı yerlere gideceğiz,

ama hep aynı yerde olacağız.

Öyle gizli senin kötülüğün.

Sanki yokmuş gibi,

Sanki yokmuşsun gibi.

Ama inadına varmış gibi davranırsın,

Sen,

Ruhunu ezersin insanın.

olduğun yerde durmak,

geriye gitmeye göre,

bir ilerlemedir.

Bu da hayatın,

zamana bırak, deme şeklidir.

İnsanlar,

Tükendiğine inanmayacaklar.

Oysa, bir kalem olabilirdin.

Martin Eden gibiyiz.

Zamanın gelmesi için,

Çırpınır,

Zamanı gelince,

Kendimizi,

Dalgaların içinde buluruz.

Sadece,

Hiçbir şarkıya üzülmeyecek kadar

Mutlu olsak yeter.

Bundan daha öte bir,

Mutluluk,

Yok.

Belki ağaçlar,