BURAK ÖZGÜN

"O bana mektup yazardı, ben ona mektup yazamazdım. Elin kızının evine mektup mu gönderilir? Ayıptır. Yaşadığı şehirde bir gazete çıkardı, ben o gazeteye şiirler yazardım. Herkes şiir diye okurdu ama #Mihriban bilirdi ki kendine mektuptur onlar..."

KOLAJ (AHMET KAYA)

İçimde ölen biri var. Yaşamak isterken delicesine. Üşüyorum. Üstüm başım pis, sakallarım pas içinde. Kederli bir akşam içmişim sarhoşum, hepsi bu. Yalnızım, yalnızlığım beni dinlemekte. Nerden baksan tutarsızlık, nerden baksan yalnızlık. İler tutar bir yanı yok. Ve sen yine yoksun. İşin aslı, umurumda bile değil. Sadece sesin kulaklarımda kurşun gibi patlıyor. Yalanda olsa mutluyum ya bu bana yetiyor. Varsın canımı yaksın yine yalnızlık. Yıkar mı sandın beni bu yalancı ayrılık. Kaybetsem bile her şeyi, Bir bebek özleminde seni aramak gibi Mülteci isteklerim oldu biliyorsun. Ama ben derdimi kimseye söyleyemedim. Beni düşünme su akar yatağını bulur. Lakin bu aşkın nüshası rüzgarlarda, aslı bende kalacak.

ANASTASYA (PAREO) -Burak! -Söyle Anastasya! -Bugün kinli, paranoyak, ölü ruhlu ve de anoreksik biri gelecek. -Sen bekle seni. Turşucuyla randevum var. -Ben de seninle gidebilir miyim? -Gerek yok. Senden çok var tezgahında. -Burak! -Söyle Anastasya. -Kurmaca mı tüm bunlar? Yoksa gerçek mi? -Hayır, Pareonoyak. -Yani? -Kıçın açıkta kalmış!