Birine çok inanmak istersin ve sonunda gerçek kalp kırıklığıyla tanışırsın.

O ilk hatayı neden affetmemeniz gerektiğini hikayenin sonunda öğreniyorsunuz.

İnanmış olmak ne kadar eksik ve yalnız hissettiriyormuş meğerse.

Kaçtığın her şeyin peşinden gelmesi ne fena.

İki elim kanda olsa çağırsan gene gelirdim şimdiyse iki elim yakanda ölsen uzaktan sadece izlerim.

Dudaklarında zehir olanın kalbinde sevgi olmazmış.

Bu şehrin ışıkları bir gün senin içinde sönecek.

Öp ve öldür, sen öyle yaparsın dimi?

Seni öldürmek ve sarılmak arasındayım.

Canım, can hiç böyle yakılır mı?

Sığınacak bir yuvan kalmadığında anlayacaksın

Ellerinde gördüğüm merhamet, yüzümden düşen binbir parçaya dönüştü.

Bir aşıksın, bir yalancı

Sevilmek için çok mu geç?

Medet umarsan, ederler madara.

Şehre bahar gelse ne olur, sen beni buz gibi bir yalnızlıkla bıraktıktan sonra.

Bazı felaketler ilk başta muazzam bir güzellikte görünür.