bu aralar sürekli x'le yere çöküp ellerimiz başımızın arasında öylece oturuyoruz

evdeki stres düzeyi o kadar yüksek ki ve bu aralar kendi içimde de çok stresli biriyim, ikisi birleşince o kadar yorucu oluyor ki çok fazla bunalıyorum, nefes alamıyor gibi hissediyorum bıktım genel olarak her şeyden

en yanlış kararlarımdan biri üni seçimimdi

salak salak herkesin alınmasından da insanların sürekli gönlünü yapmaya çalışmaktan da bıktım bir kes sesini de otur diyesim geliyor

son bir haftadır hem mental hem fiziksel olarak o kadar çok yoruldum ki -son iki gün fiziksel olarak yorulmama çok artı puan sağladı- zaten hiçbir şey yapmak istemiyordum artık iyice hevesim kaçtı. insanlara demek istediklerimi diyemeyip yutmak zorunda olmak da aşırı sinir etti,,,, sinirden ağlayacak raddeye geldim. ve artık sabrım taştı bitti ya. sadece kendi hayatıma odaklanmak istiyorum ve istediğim şekilde bir şeyleri yapmak şu an elimde olmayan şeyler yüzünden rafa kaldırılmak zorunda, insanlarla iletişim kuracak gücüm olmadığı için kimseyle konuşmak vs istemiyorum. hepsi ayrı bir sorumluluk gibi geliyor ki ben daha kendi asıl yapmam gerekenleri yapmıyorum. hayattan bezdim ya,,, bu aralar da sürekli şikayet ediyorum gibi oluyor ama bazen de böyledir ve ben anlatmak istediklerimi bu hesabımdan tamamen rahat bir şekilde anlatamıyorum bu da üzüyor,,,,

günaydın arkadaşlar ben yeni bir güne hazır değilim

günaydın asklarım su içmeyi ve herkesin her şeyi yapabileceğini unutmayın🙏✨

bugünkü tek hedefim ağlamadan eve gitmek 🙏

cildim mahvoldu

hayır'dan anlamayan insanlardan da nefret ediyorum

büyümekten de büyürken istemsiz şekilde tanık olduğum olayları anlamlandırmaktan da o kadar nefret ediyorum ki midem bulanıyor

güler yüzlü olmaya çalışırken çok zorluk yaşıyorum mlsf