Sırtını döndün, üzülmedim çünkü rüzgar saçının kokusunu getirmişti bana.

bu olanları siktir etmeyen delirir.

insan düştüğü zaman kalkmak için seni sebep görür ve yine insan yarınlara uyanma sebebi olarak seni seçer. öyle güzelsin.

ama sen. çok değişmişsin.

telaşa gerek yok, insanoğlu her şeye alışıyor

onlar kuşları vurmayı seviyor sevgilim, ben ise kuş gibi uçmayı.

Kapının arkasına oturup, hıçkırıklarını saklamaya daha ne kadar devam edeceksin?

Kasvet çöktü, durgunlaştın.

alfabeyi saysan karşımda, sesini duyduğuma sevinirim 

beni sevmediğini bininci defa söylemiş olsan bile,sesini duyduğuma sevinirim

şimdi evden çıksam, yirmi dokuz adımda kapındayım. üç dakika yirmi dört saniye.

Meğerse onun tek kusuru benmişim.