ex minor hayatların major depresyonu

geç olmadan sevdiğinizi söyleyin diyorlar ya bunun üzerine bazen çok düşünüyorum ve gerçekten ne yaşanmış olursa olsun her şeyi bi kenara bırakıp yazasım arayasım geliyor en yakın arkadaşım vefat ettikten sonra ona söyleyemediğim şeyler için pişman olmuştum çünkü... ama bunu neden hep ben düşünüyorum neden karşı taraf da benim gibi düşünüp adım atmıyor böyle ince şeylerin üzerinde durup düşünmeye kimsenin vakti yok mu gerçekten

sakinleşen nefesimi dinledikçe delirten bir ses beliriyor kafamda, bozuk bir ritimle karıştığında nasıl zorluyor sen düşün. içinde onu takip eden gözlerin arasında, başını iki elinin arasına alıp patlatırcasına sıkıştıran bir çocuk. sen bir beni anlamadın. çok koştum, yetiştiğim çok zaman da oldu. bazen açıkladım, bazen açıklayamadım. yürüdüm, yürüdüm, yürüdüm, düşündüm, yazdım bir boka yaramadı. kafayı yercesine taktım zihnime. kaçsam da kurtulamadığım bir ton yük sürükledim peşimde. ter içinde. kan içinde. canımı çok yaktım. tenimi çok zorladım ve ruhumu çok kurcaladım. neyin bağımlısı olduysam hepsini bıraktım. senin dışında. ama yok, sen bir beni anlamadın. görmeni çok istedim, dokunmanı, seslenmeni, o evi hiç yakmamanı. konuştuğum her dakikaya acıyorum şimdi. sevmemek için çabalamana rağmen bağımlısı olduğun insanlardan nefret etmiyorum. hissedebildiğim bir şey kalmadı. artık anlamanı istemiyorum.

kurşuna dizilsem bile izi geçerdi ama göğsümdeki şu hissin peşinden sürükledikleri dinmiyor

geldiğin gün aşinaydım ruhuna, doğmadan evvel tanıyordum seni hiç yabancı olmadım ellerine

yokluğunla sınandığımda canavara dönüşüyorum ama bir o kadar da üzgün olduğumu kimseye anlatamıyorum

meğer senin yerin bende yıllar evvelden hazırmış. biraz geç karşılaşmışız ama ruhlarımız bütünmüş. varlığım varlığın içinmiş. bunca zaman yükümü taşımamın bir sebebi varmış. kan ter içinde kaldığım gecelerin sabahına boş yere çıkmamışım. hissettiğim acılar, hissettiğin acılarmış. boş yere öğrenmemişim kulaç atmayı, o adaya seni götürmeliymişim. onca şiiri var olmayan bir kadına yazmıyormuşum, sen hep varmışsın. hep de var olacaksın göğüs kafesimde.

hâlâ, sadece sana. var olan ama yokluğuyla sınandığım derin bir deniz.