NÖBETÇİ ŞAİR

NEFRETİN KALBİ YOKTUR..

Nefrettir;

insanın gözünü kör, kulağını sağır, yüreğini dilsiz eden..

Can ciğer kuzu sarması dostu bir posta kurban eden..

Nefrettir;

su sızdırmayan birliktelikleri, safları sıklaştırmaya tebdil eden..

Nefrettir;

insanı önce kendinden sonra yerinden eden..

        insanı ters yüz dünyayı altüst eden..

Haklı olmak değil haklı kalmaksa aslolan;

ne kadar haklı nedene dayanırsa dayansın, tepeden tırnağa haksızdır nefreti kuşanan..

İşte o an, görülen her nesne kılıç, duyulan her ses savaş çığlıklarıdır..

Nefretin olduğu yerde ne insan kalır ne de insanlık, herkes adanmış birer neferdir artık..

Halbuki, evrende yalnızca insanın tattığı onur, nefer olmak için değil, özgürce yaşamak ve özgürce yaşatmak içindir..

Yazıklar olsun!

Birbirini ilzam çalışırken nefretin tadını çıkaranlara..

Nefretin başgösterdiği yerde boy gösteren nadanlara..

Gelin sevgili dostlar;

nefret kusana bir iyilik sunalım

nefretin konuştuğu yerde,

avazımız çıktığı kadar susalım..

NÖBETÇİ ŞAİR

Hani apansız "Dur!" diyorsun ya,

Sende bir ömür kalasım var!

Kah dingin kah dalgalı o okyanus gözlerinden

Dura-dur bir ömür içesim var!

“beni ne kadar seviyorsun” dedi kadın

“adam gibi seviyorum seni” derken adam,

İyi geceler cancağızım,

bir not bıraktım başucuna;

Sesim,

   nefesim

        ve gülüşlerim orada…

Bugün günlerden ayaz…

Sıkı giyin olur mu?

      Dokunmasın tenine,

ne rüzgar,

     ne de ifritten gözler…

Adam : Çocukluğumun Çınar ağacı dedi

Kadın : Herzamanki sevgisiyle fısıldadı Adama ..

Sende benim Çınar Ağacımsın dedi usulca ..