belki duyarız

Son günlerde zaten hiç keyfim yoktu, hafta sonu çok üzüldüğüm bir şey yaşadım. Salı günü bu telafi edilmeye çalışıldı. Çarşamba günü bambaşka bir şeyin içinde buldum kendimi ama perşembe günü olmadı, o görüşme gerçekleşmedi. Telefonumun sesini iyice açmıştım, dokuz buçukta bağıra bağıra ve acı acı çaldı iptal haberini aldım. Artık ne olacağı belirsiz. Annem kardeşimin moralinin günlerdir bozuk olduğunu söyledi. Ben gördüğümde iyiydi dedim değilmiş. Takılırmış şakalaşırmış yapmıyormuş konuşmuyormuş iştahı yokmuş. İnsan ruhundaki dalgalanmaları doğal karşılamak zorunda kaldığım bir hayat yaşadığımdan mıdır nedir pek ciddiye almadım. Ciddiye aldığım kısım annemin buna kafayı takması oldu. Yine de kardeşimle konuşsam iyi olur. Cuma, elektrik kesildi ve dışarı baktığımda gökyüzü simsiyah dumanla kaplıydı. Bugün de biraz iyi hissetmek için keyifli bir yemek hazırladım, Y birden ateşlendi uyudu. Yediğim en keyifsiz yemeklerden biri oldu. Yemek sonrası çok üzüldüğüm bir haber aldım. Hava da karanlık, yeşil elbisemi çıkarıp kahverengi giydim. E de hasta oluyor. İyi bir şey söylemem gerekirse üçüncü punç nakışımı yaptım, üçe tamamlamak istiyordum bu şekilde odama asacağım inşallah. Bugün de tek bir paragrafta hiçbir şeyi bölmeden ve ayırmadan anlatmak istedim. Teşekkürler.

Yarın çok önemli bir görüşme yapacağım, görüşmeyi yapacağım kişi hastaymış ve yarın bu görüşme olmayabilirmiş. Eğer iptal olursa çok geç olacak, bir ay daha uzayacak ve o kadar zaman yok. Hayatımda hiçbir hastaya iyileşsin diye bu kadar dua ettim mi acaba? Şimdi sabaha kadar dua zinciriyle bu hastamıza acil şifa dileyelim.

Günün ağırlığını üç saat bir şey yapmayarak üstümden atmaya çalıştım. Kapı kapandı, saat üçte, o an bıraktım kendimi. Saat altıda kendime gelmiştim. Mutfağın ortasına bıraktığım tereyağlarını bölerek başladım canlanmaya, yemek yaptım mutfağı topladım. Evi süpürdüm sildim. Pek bir canım ⁠♡ kalmadı ama saat üçe kadar olanlar geride kaldı.

Başka bir şey söylemeyecek misin?

Her sene doğum günü hediyesini bir ay önceden alırdım, hatta bazen dayanamayıp önceden verirdim bu sene ne alacağımı bulamadım daha doğrusu ne alacağımı unuttum. Önceden karar vermiştim hatırlayınca aldım. Ama kargo yetişmeyecek gibi görünüyor. Bir ay önceden almak iyi fikirmiş ben oradan devam edeyim.

Elimi cam bardakla kestim çok kötüydü ve hala çok kötü. Eşime elim kanıyor domatesi sen kes dedim. Geldi baktı bantladı ve artık domates kesebileceğimi söyledi. O zamandan beri geri açamıyorum açmaya çalışınca canım çok yanıyor. Koca koca ameliyat kesileri de bu bedende ama yine de şu an parmağım da parmağım. İlk aklıma gelen örgüydü, denedim örgü örebiliyorum.

Kızacak bir şeyler arıyor ama yok. Her şey tıkırında. Yine de huzursuz. Ben peki, ben huzurlu muyum? Her şeyi tamam etmenin genişligi var gönlümde ama bu genişlik onun sınırlarında bittiğinden işte böyle bir darlık içindeyim.

Bugün bir botoks, dolgu, perma, kaynak, çıtçıt da olabilir her neyse hepsinin ve daha fazlasının şokunu yaşadım. Şokumu çok belli etmiş olabilirim ama bu hakkımdır.

Bayram tatlısı olarak revani, giderken götürmek için poğaça, akşam yemeği olarak mercimek çorbası ve patates salatası ne kadar yorabilir ki bunlar insanı? Beni çok yordu. Temizlik yapmak da yemek yapmak da benim için terapi ama çocuklarla bu çembere giremiyorum. Dün sadece evi süpürmek bütün sinirlerimi alt üst etti. Son bir oda kaldığında oraya kendimi kilitleyip içeriyi süpürdüm mesela.

Daha ne kadar güçlü olmalıyım bilmiyorum ama daha kötüsü gücümü doğru yerde kullandığımdan emin değilim.

Bugün E öğle uykusuna yattığında y'yi de kandırdım ve hep birlikte uyuduk. Uzun bir uyku oldu çok iyi gelir sanarken üşümeye başladım, ev 25 derece olunca anladım ateşimin çıktığını. Çocuklar bu ateşe nasıl dayanıyorlar bilmiyorum, azıcık bir ateşte mahvoluyorum. Bu halde mutfakta bir şeyler hazırlamaya çalışırken tepsinin üstüne örttüğüm peçeteler alev aldı. Çıktım mutfaktan. Bir gün yemek yapmazsam ne olabilir ki?