gitmek mevsim işi değil.

sana bakınca dünyanın pillerini çıkarıp masama koydum her şey durdu

(...) galiba biz seninle hiç karşılaşmadık halbuki her soluk aldığımda genzimi yakıyordun elimi cebime soktuğumda el ele tutuşuyorduk çocukluğunu çekmecede saklıyordun sen acayip şeyler biriktiriyordun sonra (...)

Sen sevgilisin, ürkütebilirsin kuşları

gözlerimizi kaçırıyorsak bir çıkmazdan bunun da bir bedeli vardır elbet toplum nazarında

neremizden yaralıysak, oramızla tutunuyoruz ya hayata birbirimize ellerimizi uzattığımızda ismimizi söylemenin anlamsızlığı bunu buradan anlıyorum en çok. buraya bir kalp çiz hemen, çok mühim artık alışık değilim. içimde kıpırdayan şeyin kıyısında otursaydın tüm bunları anlayabilirdin artık Oralı değilim. aklımda bir tek bu kaldı: Ne kadar hızlı geçiyoruz üzerinden her şeyin ne kadar yavaş geçiyorlar içimizden.

durma eren, durmak bizi fena yapıyor, durup düşünmek.

küstürdüm bana bölünen ekmeği