Cebimdeki Bozukluklar

Kollarımdan hayatlar dolduruyorum Avrupa ve Asya'nın Yeni Tahran ve Bağdatlarına. Boşluklarımın yerleri bambaşka, Bir müjdenin iç üretimleri, Bir şehri karantina altına almaya Yetecek kadar etkileyici. "Neden hala buradayız?" diye sordu Sarışın adam, Öfkeli bir Kızılderili'ye. -ekledi- "Sadece acı çekmek için mi?" Ölümümün rengi yeşil olacak. Çığlıklarımda papatyalar var. İkinci zamanları beklerken Kış güneşi yeni ormanlar yaratıyor. -null.

Zaten sen gittiğinden beri Bütün sinemalar Gestapo'ya emanet -Alegria.

Esaretini tatmadığım toprakların Merhametine bağlı kaderim. Mataramda tuzlu su bile yok, Namlumda çiçeklerle geçtim sınırı. Kamuflajımda yamalar ve Kaskımda delikler var. Nicedir yürüyorum, Ucu bucağı yok kum çöllerinin Ve sık ormanların. Hepsini ardımda bıraktım; Kimin günahında olduğunu, Kimin günahında olduğumu bilmeden... İşgalci saçlarını geri püskürtüp Siyasi öpücükleri yerine yerleştirmek için İhlal ettim ölümü ve dünya dillerini. Sınır ötesi sevmek bu, Artık bana her şey mübah değil. -Alegria.

Gitme. Artık büyüdüm ben, "Uf" olacak kadar küçük değilim Ve tutunacağım son dal sensin. Gitme, On bin gün kandırmışım kendimi. Bir çağı dakikalar içinde bitirip Ağaçlara kuş konduran sensin. Gitme. Adını bilmediğim, Yerini bilmediğim yerlerim kanar. Gitme, Şiirler açık yeşile dönecek daha. -Alegria.

Gözlerin açık, Kozmik olaylar gerçekleşiyor. Gözlerin kapalı, Şimdi daha güzelsin. Gözlerin açık, Uzaydan daha uzağım oysa. Gözlerin kapalı, Şimdi biraz daha karanlık. Gözlerin kapalı, Artık bana hep güzelsin. -Alegria.

Bir gökyüzüne dair her şey, Damlalar, bazen karanlık -Ama genelde güneşli günler- Paylaşılabilir seninle. Başkasına geçişli eylemlerle kurulu dizeler. Güneş kapımı çalar Sabahıma bir göz açıp kapasam... Bakarım başımın çaresine. Ama akşamları sen getir bana.

Öylece yatarken -Ya da yalan söylerken- İnsan aklının anlaşılmaz cilvesiyle Dudaklarına yolculuğa çıkar Anlamsız fakat gerekçeli yargıların. Karşılıksız -Ve sırf bu yüzden- Mide bulandıran sevgiler... Kelimelerim Gücü küçümsenmiş ninnilerdir. Bitmemiş cümlelerim Ağlamaya değmemiş uykularadır. -Alegria.

Sekiz küçüktür yedi, İki büyüktür bir. Kahverengi eşittir mavi, Beyazın içindedir hepsi. Adım, Küçüktür adının üç katından. -Alegria.

En büyük çelişkimin merkezi, Bir basitliğin eseridir. Beyazlar amacına hizmet ederken Mavileri izleme vaktidir. Her ay ışığı ölüm yazar bana, Sen de son başlangıca inat Son nefesini tutmak gibisin. Sen, Sadece sen, Azrail'in en güzel emrisin. -Alegria.

Seni sevmek, Bir uzunluk birimidir. On sekizin içinde Çarpanları bulmak demektir. Seni sevmek, İhtilal niteliği taşıyan bir belgedir. Kurulu düzeni değiştirip Laçkalaşmış kuruluşlara Tekrar işlerlik kazandırmaktır. Seni sevmek, Sadece senin için beyazdan vazgeçmek Ve bir soykırımı unutmak demektir. -Alegria.

Binlerce güzel kokuyla Efsunlanmış adın, ki her yerde söylenmez yakışmaz bu dünyaya diye, Bir kelebeği sonsuzluğundan uyandırır Bir gün daha üfler kanatlarına. Kelebeklere, ve elbette çiçeklere hafif, Sana ağır gelen onca kelimeyle Bir gün çok güzel bir şiir olacaksın. -Alegria.

Sen şiirin insanlık halisin. Sabahın köründe O minik gözlerini Bir noktaya dikip  Hayallere daldığında... Olur ya, Hani, sen uyurken falan... İnsanlık halidir. Bir şiir düşer başına bir anda. -Alegria.

Senin eski bir güzelliğin var. Yıllardır dokunulmamış Naif bir gülümsemenin Ardında koruduğun kalbin Hiç şiir kabul etmemiş oysa. Senin eski bir güzelliğin var. Hiç sevilmemiş Lakin hep gülen O solgun yüzün ardında Göğsüne batıyor sevda kırıkları. Senin eski bir güzelliğin var Ve hikayesini anlatmıyor gözlerin. -Alegria.