MOONSHINE

Glow Blog

İstiyorum bu kitabı

Glow Blog

Glow Blog

Glow Blog

Glow Blog

Aslında saf sevgi diye tabir ettiğimiz şey deli gibi sevdiğimiz şarkılara benziyor. En azından benim açımdan öyle. Eğer o şarkıyı durmaksızın dinlerseniz bir süre sonra sıkılırsınız, olağandır. Belki de gereksiz yer kapladığı için olduğu yerlerden bile silersiniz. Aylar geçer, belki de daha fazlası. Şarkıyı bir yerde duyarsınız, ya da bir arkadaşınız size dinletip beğenip beğenmediğinizi sorar, çünkü o çok beğenmiştir. Belki de bu kadar ayrıntılar olmadan yalnızca adını bir yerde duyarsınız. İşte o zaman, bir zamanlar deli gibi sevdiğiniz ve sonrasında sildiğiniz o şarkıyı tekrar indirirsiniz sildiğiniz yere. Tekrar dinlemeye başlarsınız ama bu kez sevgiden çok özlemle dinliyorsunuzdur. Ve bir daha sıkılmanız diye bir şey de olmayacağını biliyorsunuzdur zira sıkılmanın -özellikle de ondan sıkılmanın- ne kadar beter bir şey olduğunun farkına varmışsınızdır. Bu yüzden tabiri caizse bokunu çıkartmamaya çalışırsınız, tüm duygularınızın. Evet, tamamının. Ama sonu nereye gider bilmiyorum, dilediğim ise "en sevdiğim" dediğim o şarkıyı bir daha silmemek. Onu bir daha kaybetmeyecek olmak. Zira bir şeyi birden çok kez kaybettiğinizde -özellikle de böyle şeyleri- bu durumu epeyce kafanıza takıyorsunuz ve başka hiçbir şey düşünemiyorsunuz. Çürüyorsunuz belki de... Tam ayırdına varamıyorum.

stars.