çatlakları boyadım ama çatlakların yeri hala kafamda

derin bir nefes al ve içindeki, zihnindeki her şeyi dışarıya üfle.

sanırım mutlu olmayı hak etmediğime tamamen inanıyorum artık.

uyuduğun uykunun bile bedelini ödemek

Okyanusu seviyorsun diye içinde boğulmak zorunda değilsin.

Kalpte onarılmayan yer, mutluluğa hep bir çatlak bırakır.

Bazı geceler uykudan değil, düşüncelerden uyanıyorum.

Allah'ım beni seçimlerimle imtihan etme.

o kadar karanlıklar yığıldı ki istesem de atamıyorum yaşamak artık beni yoruyor önemli bir olay yaşamadan sadece yaşamak bile yordu beni insanlarla birlikte olmak onların sözlerine cevap vermek nasılsınız demek içeri girerken merhaba ayrılırken hoşçakalın gene görüşürüz demek konuşurken izlemek ne demek istedi acaba söylediğimi anladı mı ne demek istedi acaba yanlış bir şey yaptım mı acaba söylediğini anladım mı o kadar çok insan var ki o kadar çok olay bir anda oluyor ki birini izlemek isterken başkasını kaçırıyorum birini duyarken ötekini görmüyorum yetişemiyorum kan ter içinde kaldım sigaramı yakarken ne söylemek istediğinizi anlayamadım kahvemi içerken kapının açıldığını görmedim biri daha mı geldi bir şey daha mı oldu ipin ucunu kaçırdım tek bir şeyi bile izlemeyi beceremedim kapıdan çıkmayı düşünürken pencereyi kapatmayı unuttum size gülümseyeyim derken onun elini sıkmam gerektiğini görmedim oysa sen bakışlarınla başka istekler ifade ediyorsun beni yeniden yaşamaya yeniden ıstırap çekmeye zorluyorsun yaşamak aynı zamanda yaşamış olduklarını hatırlamak demektir hatırladıkça bunalıyorum

bir şeyin kalbini kırması için illa yanlış olması gerekmez ki,

"Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize Acıyı görmeyen insan, umutsuzluğu yaşamayan, iliklerine dek kederin işleyip yaralamadığı bir insan, mutluluktan, umuttan, sevinçten ne anlar?"