esra

ismail abi gibi sanki herkes gitmişte bi ben kalmışım

herkesteen uzak bi mecrada olduğum içiin aşşırı keyiflendim şuaan

hiçbir yere yetemiyorum ve yetişemiyorum artık

şuan 2018 de hissettiğime yemin edebilirim ama kanıtlayamam ne kadar uzun zaman olmuş burayı kullanmayalıı

mutsuzum ve birazdan oldu geçmiyor

tamda etraftaki herkesten uzak olduğum bi yer arıyordum ve tumblrım olduğu aklıma geldi. zamanında kaçış mekanımdı. insan hem birileriyle bir şeyler paylaşmak istiyor hemde tanıdıkların olmasını istemiyor ne garip.

Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, hem akıl çağıydı, hem aptallık, hem inanç devriydi, hem de kuşku, aydınlık mevsimiydi, Karanlık mevsimiydi, hem umut baharı, hem de umutsuzluk kışıydı, hem her şeyimiz vardı, hem hiçbir şeyimiz yoktu, hepimiz ya doğruca cennete gidecektik ya da tam öteki yana.

onca şeyin ardından