“Olur ya; Halledemeyiz bazı şeyleri, Birçok şeyi de mahvederiz. Ağlar, sonra el ele tutuşur beraber güleriz. Sen yine de her koşulda yanımda ol.”

Sen yüzüme bakınca beş yaşındayım, ne desen inanırım.

“Ne zaman unutur gibi olsam olmuyor. Unutmak istediğim şeyin tam ortasındayım.”

kendime hep şey diyorum inandın mı gerçekten

Unutamam dediğimiz her şeyi bir gün çok güzel unutacağız.

Yaranla yarasını sardıktan sonra seni kanrevan içinde bırakıp gitmesinden sen utandın. Bizim de yüzümüz kızardı zaten.

İnandın. İnanmak istedin. Hiç kimseye inanmadığın kadar ona inandın. Tüm kapılarını ardına kadar açtın. Ama o eşikte kalıp sana yalanlar söyledi.

“Ne kadar az bilirsen o kadar iyi uyursun.” der Gorki… İzahını Sartre yapar: “Uyursan gece biter, uyumazsan sen.” Son noktayı Freud koyar: “Çok uyumak kaçmaktır, uyuyamamak ise yakalanmak…”

vazgeçmek öyle bir anda olmuyor. zoruna gitse de vazgeçtiğin şeyler oluyor. çünkü sevginin kurtarabileceği şeyler kısıtlı.

boynundan kasıklarına dudaklarımla devrim yaratırım.

kendinden çok ona inandığın için bu kadar derine düşmen tesadüf değil.