Elini cebine attı, ama kalp hapını yanına almamıştı Verasını çağırmak istedi,sesi çıkmadı Kapıya dayalı, askılığın oraya yığılıverdi “Oturuk, bacakları uzanık, kolları iki yanına düşük, gazete ve mektuplar önüne saçık, mavi gözleri yarı açık…”
Böyle gördü Vera onu.
Nazım Hıkmet Ran









