Συλλογή συλλογισμών

Τι τελικά προκαλεί αυτό το απελπισμένο συναίσθημα να γεμίσει ένα κενό στην καρδιά που δεν γνωρίζαμε καν ότι υπάρχει.

Έχω κανει υπεράνθρωπη προσπάθεια να το κλεισω, με οποια συνέπεια αυτό προϋποθέτει. Όμως όταν κοιμάσαι όλη αυτή η τρικυμία και η φλόγα μέσα μου ξαφνικά ηρεμεί.

Πρέπει να φύγω το ξέρω. Πρέπει να σε αφήσω και το ξέρω, όμως ο κόμπος που δημιουργείται στην ψυχή μου επικαλύπτει την φωνή της λογικής.

Όμως ήρθε η στιγμή αυτή να επικρατήσει. Ήρθε η στιγμή να σώσω τον εαυτό μου.

Γιατί μπορεί να σε αγαπάω, αλλά τωρα πια ξύπνησα.

Ευχη και κατάρα το συναίσθημα. Μιλώντας όμως ως άνθρωπος που νιώθει τα πάντα στο έπακρον, έχω καταλάβει ότι όσο περισσότερο νιώθεις, τόσο περισσότερο ζεις.

Αν με ρωτούσες αν μετά από όσα έγιναν θα επέλεγα να σε ερωτευόμουν ξανά απο την αρχή, η απάντηση θα ήταν πολύ απλή. Καλύτερα ένα λεπτό ερωτευμένη με τελικό αντάλλαγμα ένα νέο, μόνιμο κενό· παρά μια «υγειής»/«ασφαλής» καρδιά που όμως δεν «χτύπησε» ποτέ πραγματικά.

τρέμω μην φανούν καταλάθος

κουράστηκα να παλεύω να μην νιώθω

κουράστηκα να παλεύω να μην φοβάμαι να γίνω άνοιωθη

δεν θέλω να σου δείχνω τα μισά από όσα νιώθω