mowilam sobie ze nigdy wiexej relacji na odleglosc a tu gowno zawsze robie sobie na odwrot

ja sb mysle „ohhh bede taka swietna dziewczyna zawsze troskliwa kochana czula”

no i znowu to samo

nienawidze poznawac nowych ludzi, nienawidze mowic dziesiec tysiecy razy o tym jaki jest moj ulubiony kolor i nienawidze tego, ze jak rozmawiam z kims nowym to mnie nie zna i nie zna mojego humoru i nie zna mojej mimiki twarzy i nie wie co mam na mysli, a ja musze wszystko tlumaczyc. jak mam niby przedstawic wszystkie historie z mojego zycia??no nie chce mi sie i mam nadzieje, ze jak spotkam w koncu jakiegos porzadnego chlopaka to bedzie moj ostatni, bo na pewno nie zamierzam caly czas powtarzac procesu poznawania sie, rozumiecie? i w ogole triggeruje mnie to, ze jak nie wejde w powazny zwiazek to bede musiala robic jakies slodkie, romantyczne rzeczy z roznymi chlopakami. nie chxe, zeby cos, co powinno byc wyjatkowe stalo sie powtarzalne i puste, no to juz straci swoja dobra energie