f.

eskiden adın şiirlerde geçerdi, güzel sokaklardan geçerdi sonra, eski bir şarkıda canlanırdı saçların zihnimde. şimdi yalnızca sokak aralarında ve bira masalarında anlattığım hikayelerde bahsin geçiyor.

elim saçlarından geçerdi. anlattığım öyküler hep evinin sokağından geçerdi. söylediğim her şarkıda sen, tutunduğum her dalda çıt sesi.değişen dünya düzenine açtığım pankartsın. hiç bir ideolojide bahsi geçmeyen bir bağlılık, vucudumda yer edinmiş diktatör bir rejimsin, kanımdan akan sen, aklımda tek kişinin ismi. şimdi boş bir odada yalnızım ellerimde kir ağzımda yarasın.

Bu şehrin bozuk yankısı

Dokunmuyorum, sana Tanrıçaların çıplaklığını çalıyorum.

“uzun uzun susuyoruz sözün kıyılarında hangi kapıyı aralasak bir uzaklık esiyor”

“beni unutmaktan koru beni yalnızlıktan koru içimdeki merhamet soğumasın yüzünü çevirme acımdan beni taşa dönmekten koru”

need

bu gece yirmi birinci yüzyılın dayatmalarından kaçıp sana sığınmak isterdim

kaşın mihrabımdır, kabem yüzündür*