motylek🦋

Zapraszam na grupe ktora jest na messengerze! Grupa istnieje po to zeby gadac z osobami o podobnych/roznych problemach itp. Zdjecia sh, bc i tym podobne dozwolone, to ma byc safe space dla wszystkich. Po wiecej info jesli chcecie dolaczyc chodzcie priv <3 REBLOGUJCIE!

Eksperyment Hermana & Polivy, czyli dlaczego łatwiej jest zrobić fasta niż trzymać niski limit.

W latach 80. dwójka badaczy – Herman i Polivy – próbowała zrozumieć, dlaczego osoby będące na diecie mają większą tendencję do przejadania się niż te, które jedzą intuicyjnie.

Nie spodziewali się, że odkryją jeden z najbardziej znanych mechanizmów z@burzeń odżywiani@.

Ich projekt nazwano preload paradigm.

Brzmi skomplikowanie, ale cała magia polegała na jednym małym posiłku przed posiłkiem właściwym.

Jak to wyglądało?

Badani byli podzieleni na dwie grupy - osoby, które stale się kontrolują (restrykcyjne), oraz takie, które jedzą bez narzucania sobie sztywnych zasad.

Każdy dostawał niewielki „preload” – koktajl, shake, coś symbolicznego, potem zapraszano ich do jedzenia „do woli”. W teorii preload powinien zmniejszyć apetyt. Ale tak nie działa psychologia.

Co się okazało?

U osób, które żyją pod presją liczb i zakazów, nawet mała porcja „przed” wywoływała efekt odwrotny.

Zamiast: „już nie jestem głodna, jem mniej”, pojawiało się: „skoro i tak już zjadłam coś dodatkowego, to nie ma sensu się hamować”.

U osób nierestrykcyjnych preload działał normalnie – jedli mniej, bo sygnał sytości robił swoje.

Badacze zobaczyli, że to nie jedzenie wywołuje przejadanie, tylko restrykcja.

Osoba z @n0reksją żyje w systemie bardzo sztywnych zasad. Każde naruszenie – nawet mikroskopijne – jest odczuwane jak:

utrata kontroli,

zawalenie planu,

„wszystko przepadło”,

„teraz już wszystko jedno”.

Dla zdrowej osoby mała porcja to detal, a dla osoby z @n0reksją to jedna łyżeczka więcej, dodatkowy kęs, kilka kalorii ponad limit. To właśnie może stać się sygnałem:

„jutro i tak wrócę do restrykcji — więc dziś… już trudno”.

Tak rodzi się binge.

Herman i Polivy pokazali, że gdy człowiek żyje w trybie nadkontroli, każde „odstępstwo” jest interpretowane nie jak błąd, tylko jak katastrofa.

A mózg reaguje na katastrofę jednym sposobem:

zjeść dużo, szybko, zanim wróci poczucie winy i kontrola.

To reakcja na napięcie wywołane złamaniem zasad, nie impuls. Binge u osób restrykcyjnych nie pojawia się mimo kontroli — pojawia się przez kontrolę.

I preload paradigm pokazał to najczyściej.

Ten post jest kontynuacją “serii” z poprzedniego konta. Wiedzieliście o istnieniu preload paradigm?

Ja robiąc research na temat kaloryki moich ulubionych produktów spożywczych.

- Nigdy więcej ich nie zjem. 💔😔

Myślę, że to przyda się nieco społeczności ED z racji tego, że ostatnio znowu była masa banowanych blogów na Tumbrl. Moja teoria jest taka, że głównym winowajcą są motylkowe # te bardziej popularne.

Na logikę - każdy może tych tagów używać, również osoby które są spoza społeczności (że tak powiem) i mają poczucie "uwolnienia" osób z ED poprzez zgłaszanie blogów z # motylkowymi, które obserwują. Więc taki "wojownik" obserwuje tagi i zgłasza co bardziej popularne blogi. A poza tym - pedøf1le w tagach też mają się dobrze.

Na poprzednim koncie byłam bardzo aktywna i używałam tagów ciągle, aby mieć zasięgi i cyk... po raz kolejny konto zbanowane. Natomiast konta, które nie używają tagów (lub sporadycznie) trzymają się o wiele dłużej.

Zatem moja propozycja - zaniechać korzystania z #. Tak, ja teraz też się od nich powoli odzwyczajam bo jednak ciężko bez nich wbić zasięgi. Ale jest to możliwe - posty można przecież reblogować! Zatem więcej osób je zobaczy. Tak to będzie ciężkie bo ngl kusi, ale co z tego skoro znowu po paru miesiącach konto zostanie usunięte?

Jeszcze jeden plus: osoby, które są nowe lub przyszły z tiktok zakładając konto pierwsze co muszą zrobić, to wybrać tagi. Zatem im mniej ich będzie tym być może mniej osób zostanie wciągniętych w to bagno ED? Można mieć nadzieję.

🤍 Zanim przejdziemy dalej pamiętaj, że recovery to najlepsze, co możesz zrobić dla siebie i swoich bliskich. ED oraz 4n4 to nie styl życia, trend czy zabawa - to często wyrok na zdrowie i życie oraz zniszczona psychika. Jednak jeżeli nie jesteś gotów na recovery - w porządku. Spisałam kilka rad, które mogą Ci pomóc. Jednocześnie z racji tego, że ponownie zbanowali mi konto przez co rezygnuję powoli z używania # proszę Cię o reblog, jeśli uważasz ten post za wartościowy, aby dotarł do większości osób. Dzięki 🩷

˚₊‧꒰ა ₍ᐢ. ̫.ᐢ₎ ໒꒱ ‧₊˚

🪽 Wiem, że wiele osób z ED, 4norexxią czy motylków boi się jedzenia, a raczej k4l0rii i staramy się, aby nasze posiłki miały ich jak najmniej. W takim wypadku warto postawić na jakość. Świeże warzywa, owoce, proteiny z jogurtów, lekkich serków czy nawet kawałeczek chudego mięsa lub jego roślinnego zamiennika - to ma znaczenie. Jeśli chcesz aby posiłek miał mało kc4l, skup się na jego jakości, aby dostarczyć ciału składników odżywczych.

🪽 Jeśli jesteśmy przy jedzeniu - spraw aby posiłek był przyjemny, niech jedzenie na Twoim talerzu będzie ładnie i estetycznie podane. Nawet, jeśli to pokrojony w miseczce ogórek - niech ta miseczka będzie miała ładny kształ czy kolor, możesz pokroić warzywo w jakieś ładne kształy. Pamiętaj, że jemy również oczami i psychiczna, estetyczna satysfakcja z posiłku jest równie ważna.

🪽 Lepiej zjeść niż mieć b1nge. Cały dzień odmawiasz sobie jednego batonika, aby potem wieczorem zjeść ich 3 aby poczuć satysfakcję. Bez sensu. 1 batonik z kontrolowanym podejściem jest lepszy niż rzucenie się bez kontroli na całe opakowanie potem.

🪽 Nie katuj się poczuciem winy za to, że zjadłaś unikając b1nge. "Miałam mieć f@sta cały dzień, a zjadłam obiad bo nie wytrzymałam". To dobrze! Dostarczyłaś organizmowi, czego potrzebował i uniknęłaś potencjalnego obżarstwa. Zamiast się obwiniać, powiedz "Może nie zrobiłam f@sta jak planowałam, ale dałam radę uniknąć napadu obżarstwa. To wciąż małe zwycięstwo".

🪽 Pokochaj przygotowywanie posiłków. W kuchni możesz eksperymentować i modyfikować przepisy, stosując różne zamienniki (hej, hej czasem wstawiam tutaj przepisy. Spis będzie można znaleźć w poście przypiętym).

🪽 Nie stosuj na sobie ciągłej presji. Pamiętaj dyscyplina > katowanie swojego ciała. Dyscyplina jest dobra, ale nie oznacza ona "dyscypliny" jak z obozu koncentracyjnego. Odpoczynek jest ważny. Nasz mózg nie lubi ciągłych zakazów. Ludzki mózg jest wręcz leniwy. Lubimy proste rozwiązania. Dlatego czasem odpuść. Zjedz coś małego, co przyniesie Ci satysfakcję i Cię zaspokoi. Jednocześnie - jeśli meanspø Ci odpowiada to nie moja sprawa, ale czasem zamiast ciągle sobie wyrzucać, powiedz "idzie mi dobrze, jestem super bo trzymam dyscyplinę".

🪽 Pewnie o tym wiecie, ale pilnujcie nawodnienia :)

🪽 Obserwuj swój cykl miesiączkowy. Czy chcemy czy nie - nasze hormony mają własne prawa a w ciągu tych dni bywają szczególnie kapryśne. Jedni podczas miesiączki mają ochotę na słodkie, inni nic nie tkną ale tydzień przed tylko by jedli. Bądź wyrozumiała dla siebie w tych dniach. Zrób META DAY może nawet dwa. To lepsze biż b1nge.

Tumblr i Tiktok

Osoby które wstawiają posty 1 do 1 z tumblra na tiktoka usuńcie oby dwie aplikacje🙏

to co jest na tumblerze zostaje na tumblerze a nie lata po tiktoku. Widzialam ostatnio dużo nowych gąsieniczek i motylków które mijają się z celem tumblra. Jeśli chcesz być popularna to zostań na tt a nie próbuj rozgłośniac swojego profilu tutaj.

Nie pisz w komentarzach pod th!n/spo innym że wyglądają za chudo albo że stanie im się krzywda bo większość z nas do takiego wyglądu dąży a ty NIE POMAGASZ. Dosłownie rozumiem posiadanie tumblra do innych rzeczy ale jeśli tematyka twojego konta polega na tym że chcesz być 🦋 to niech to zostaje tutaj. Rebloguj nie wrzucaj na tt💝

To tyle 💝 Chudej nocy/dnia motylki 🦋🩷

COGNITIVE SUPERFOCUS, czyli dlaczego osoby z anoreksją mają nienaturalnie ostry, laserowy umysł podczas głodu.

W normalnej fizjologii głód oznacza zmęczenie, słabszą koncentrację. U osoby z anoreksją głód daje ostrość, pobudzenie i hiper-klarowność myślenia.

Ale dlaczego?

Ma to podłoże czysto neurobiologiczne!

Skąd się bierze cognitive superfocus?

To neuroadaptacja mózgu do chronicznego głodu, działająca tak samo jak u zwierząt w trybie polowania:

więcej dopaminy (motywacja, koncentracja)

więcej noradrenaliny (czujność, pobudzenie)

aktywacja osi stresu (kortyzol -> energia)

silniejsza aktywność ciała migdałowatego i systemu „szukaj – działaj”

Mózg dostaje sygnał:

Jesteś głodna → musisz być szybka, skupiona i skoncentrowana na celu.

Jak to wygląda psychologicznie?

hiper-koncentracja na zadaniach (uczenie się, praca, projekty)

poczucie mentalnej czystości (myśli nie są rozproszone)

wyostrzone zmysły (większa uważność, zwiększona percepcja, mniejsza senność)

stan flow osiągany szybciej (czynności wymagające skupienia są przyjemniejsze i łatwiejsze, bo pozwalają nie myśleć o jedzeniu) Stan flow to taki full focus na wykonywanej czynności.

wzrost produktywności (szczególnie w zadaniach analitycznych, uporządkowanych, powtarzalnych, perfekcyjnych i kompulsyjnym planowaniu)

W rzeczywistości to nadmierny stan mobilizacji stresowej, ale w krótkim okresie daje bardzo realne korzyści.

Dlaczego osoby z anoreksją tak bardzo to kochają?

poczucie kontroli, nawet wtedy, gdy emocje i ciało są poza kontrolą.

poczucie mocy, gdy osoba czuje że może wszystko przez wyrzut dopaminy spowodowany wywiązywaniem się z własnych ograniczeń.

poczucie wyjątkowości, świadomość, że nikt nie funkcjonuje na takim poziomie jak ja.

poczucie przewagi nad stresem, nad lękiem, nad słabością.

ucieczkę od emocji - głód wycisza interocepcję → nie czuć lęku, smutku, złości.

To niemal psychologiczny narkotyk. Nie chemiczny jak amfetamina, ale funkcjonalnie podobny.

Ciemna strona cognitive superfocus

kora przedczołowa się „przepala”

zdolność do racjonalnych decyzji spada

rośnie sztywność poznawcza

spada zdolność do empatii

pojawia się drażliwość i napięcie

rosną obsesje

koncentracja zawęża się do jednego tematu - kontrolowania

To prowadzi do:

starvation narrowing (uwaga tunelowa, która jest wąska, sztywna, monotematyczna i podporządkowana jednemu celowi - kontroli nad jedzeniem i wagą)

perfekcjonizmu patologicznego

kompulsyjnych rytuałów

utraty elastyczności poznawczej

zwiększonego ryzyka binge

Dlaczego jedzenie „wyłącza” superfocus?

Po jedzeniu:

glukoza → wycisza system stresu

dopamina → spada

układ przywspółczulny → uruchamia tryb relaks

kortyzol → spada

ciało wchodzi w homeostazę

Podsumowując

chce widzieć ich przerażenie i troskę.

nie chce już więcej być tą większą.

chce być lekka.

Pamiętaj, że nie jestem lekarzem. Wszystkie zawarte poniżej informacje są moim własnym researchem.

Na czym polega?

Najkrócej mówiąc, chodzi o neutralizowanie glikemii tak, aby spożywany pokarm nie wywoływał u nas gwałtownych wyrzutów insuliny.

Dlaczego warto?

• dłuższe uczucie sytości

• łatwiejsza kontrola apetytu

• utrzymanie stałego poziomu energii

• zapobieganie cukrzycy, chorobom sercowo-naczyniowym oraz niektórym nowotworom

Dla kogo?

Dieta o niskim IG jest w zasadzie dobra dla każdego. Sama nie mam cukrzycy, ale staram się edukować w tym zakresie. Powoli wprowadzam zmiany na „ulepszenie” moich posiłków (możecie dać znać, czy chcecie, abym w swoich food bookach dawała więcej informacji na temat poszczególnych produktów i ich sposobu przygotowania).

No dobra, ale jak w ogóle się do tego zabrać?

Co Baumeister ma wspólnego z anoreksją? O ciasteczkach, rzodkiewkach i… binge

W latach 90. Roy Baumeister zrobił jeden z najsłynniejszych eksperymentów o samokontroli.

Badani wchodzili do laboratorium pachnącego świeżo upieczonymi ciastkami, gdzie na jednym talerzu leżały te właśnie ciastka, a na drugim rzodkiewki…

Jednej grupie pozwalano jeść ciastka, drugiej — kazano jeść tylko rzodkiewki i nie dotykać ciastek. Po tej mini-torturze psychologicznej wszyscy dostawali zadanie logiczne (niemożliwe do rozwiązania), a naukowcy mierzyli, jak długo będą próbować.

Wynik?

Ci, którzy wcześniej musieli odmawiać sobie ciastek, poddawali się znacznie szybciej.

Już jedno „nie” kosztowało ich sporo energii psychicznej.

No dobra, ale o co właściwie chodzi.

Cały eksperyment miał sprawdzić, czy ego (samokontrola) jest zasobem który można „wyczerpać”, i niestety okazało się że tak.

A co to oznacza dla osób z ed?

Osoba z anoreksją żyje jak uczestnik tego eksperymentu — tylko w wersji ekstremalnej.

Każdy dzień składa się z dziesiątek mikrodecyzji:

Nie zjem tego, mimo że mam ochotę.

Nie zwiększę porcji, nawet jeśli czuję głód.

Nie dotknę żywności, która mnie kusi.

Nie pozwolę sobie na więcej niż X kalorii.

To wszystko kosztuje.

To nie są neutralne decyzje — to stałe, intensywne hamowanie naturalnych impulsów biologicznych. Każde „nie” pożera część energii potrzebnej do trzymania się planu. W pewnym momencie zasoby są wyczerpane, a wtedy pojawia się coś, czego anorektyczki najbardziej się boją: binge

To jest konsekwencja neuropsychologiczna, którą Baumeister udowodnił bardzo dawno temu.

Binge u anorektyczki nie oznacza utraty kontroli — oznacza, że kontrola była przeciążana tak długo, że musiała się wyczerpać.

Dziś zamiast bilansu postanowiłam wstawić wam coś edukacyjnego, o czym wiele z was zapewne nie wie, bo niby skąd. Nie uczą nas tego w szkołach podstawowych ani średnich. Nie dowiemy się tego od rodziców. Może będę kontynuować taki kontent, ale nie za często bo zajmuje to naprawdę dużo czasu. Mam wiedzę, która może pomóc wam poukładać sobie w głowach, i się po prostu nie poddawać się. Binge jest i będzie częścią życia każdego motylka, niezależnie od tego jak bardzo pragniemy schudnąć, być piękne i konsekwentne. Grunt to się nie poddać, bo nie da się pogrążyć na tyle by się nie podnieść. Najważniejsze to się pozbierać i kontynuować, a prędzej czy później dojdziecie do celu. Z przeszkodami, z górami i dolinami - nikt nigdy nie mówił że będzie łatwo, ale nikt też nie mówi że to nie jest możliwe.

Jak intensywne emocje na nas wpływają, czyli mechanizm binge cycle

Anoreksja to skrajna nadkontrola emocji

Na co dzień osoby z anoreksją:

• tłumią emocje,

• racjonalizują,

• nie dopuszczają afektu,

• działają zadaniowo, sztywno, precyzyjnie.

To oznacza, że normalny poziom pobudzenia emocjonalnego utrzymują bardzo nisko. To wyuczona strategia przetrwania, ale ma swoje konsekwencje.

brak regulacji emocji → tylko tłumienie.

I tu zaczyna się problem. Kiedy pojawia się silna emocja, nie mamy zasobów żeby sobie z nią poradzić.

Wyobraź sobie, że pojawia się lęk, złość, smutek, poczucie winy, napięcie w relacji, krytyka od kogoś, presja w pracy/szkole.

Normalnie emocja przechodzi przez układ limbiczny, gdzie jest regulowana i jej poziom wraca do poziomu bazowego.

U osoby z anoreksją jest inaczej:

Układ emocjonalny jest chronicznie niedożywiony i nadwrażliwy, a strategie radzenia sobie to głównie:

• kontrola,

• perfekcja,

• restrykcja.

Silna emocja stoi z tym w opozycji. Przejmuje kontrolę, nie dba o perfekcję. Jej pojawienie się to przeciążenie systemu kontroli.

Jak to się odbywa w ciele?

intensywna emocja aktywuje układ limbiczny (ciało migdałowate, wyspa, zakręt obręczy ACC)

zasoby samokontroli są już wyczerpane przez restrykcje (kora przedczołowa działa słabiej, mniej glukozy, mniej dopaminy)

mózg szuka natychmiastowego regulator Jedzenie → najprostszy „emocjonalny hamulec” (parasympatyczny system uspokajający).

powstaje binge/overeating, czyli reakcja sprzężenia zwrotnego: silne pobudzenie → brak narzędzi regulacji → jedzenie jako regulator.

Dlaczego mózg wybiera akurat jedzenie?

Bo u głodzącego się organizmu jedzenie pełni 3 funkcje regulacyjne jednocześnie:

FIZJOLOGICZNE - obniża poziom kortyzolu, aktywuje układ parasympatyczny (rest & digest) i stabilizuje glukozę.

NEUROCHEMICZNE - zwiększa serotoninę (kojenie), zwiększa dopaminę (rozładowanie napięcia), podnosi opioidy endogenne (ulga).

PSYCHOLOGICZNE - wyłącza chwilowo myślenie, chwilowo odcina od lęku i pobudzenia, tworzy tunelowanie uwagi (tylko „tu i teraz”), wtedy nic innego nie ma znaczenia i fiksujemy się tylko na jedzeniu (binge)

Co dalej?

Po powrocie emocji do stanu bazowego pojawia się poczucie winy, lęk, złość na siebie, restrykcja i cykl się powtarza.

(nie martw sie ja tez)