azm!

aşklarımı büyük kemanlarla çizdiler

...

yokmuşsun gibi gel öldürmek vakti gel

öteki kapımdan gel

bunu açamazsın...

Yani senin hazan düşen yüzün.

Umarsız

Boynun bazan,

bazan ağzın,

gölgeli gözlerin

Sana verecek bir armağanı ne çok aradığımı...

Hiçbir şey içime sinmedi.

Altın madenine altın sunmanın ne anlamı var.

Ya da okyanusa su...

Düşündüğüm her şey

Doğu’ya baharat götürmek gibiydi.

Kalbimi ve ruhumu vermemin bir yararı yok,

Çünkü sen zaten bunlara sahipsin.

O yüzden sana bir ayna getirdim.

Kendine bak ve beni hatırla! ..

Ey yağmur sonraları, loş bahçeler, akşam sefaları

Söyleşin benimle biraz bir kere gelmiş bulundum.

Homurdanarak çekip gitmiştir

Yani bu

Düşüm, gecelerden kara

Bir hayra yoranım çıkmaz

Kendine bir saat al,

En iyisinden.

Bir daha zamanı şaşırma,

Vakitli vakitsiz öldürme bizi.

Bizden kara değilmiş geceler

Bari karanlık olmasaydı sonumuz

ak

ki

akla

olmak içinse erken... Beni sevda yerimden vurdu yine

zaman... Şimdi sana söylenecek tek cümle: