"O kadar cahilsiniz ki; dininiz var diye ahlaka ihtiyacınız kalmadığını düşünüyorsunuz. "

"Eşinizle yaşadığınız sorunlarda, çocuklarınız dert ya da çözüm ortağınız olamaz. Onlara aktardığınız istismar dolu şikayetlerde, anne veya babasının acı verici davranışlarında taraf olur ve suçluluk duyarlar. Ya yeni nesil bir istismarcı ya da içine kapanmış bir mağdur yaratırsınız"

Sanırım ben sevgi arsızıyım, bu ifade tam olarak doğru olur mu bilmiyorum ama şuan hissime en yakın o olduğu için onu seçtim ( aynı zamanda sürekli kendimi açıklama gereği de duyarım, bunun bir ismi var mı acaba ? Her neyse) Arkadaşlarım ailem sevdiğim herkes tarafından sevilmeyi seviyorum yani hakkımda kötü düşünmesinler hep iyi olayım güçlü olayım mutlu olayım pozitif durayım diye kendimi yedim bitirdim kimseye tam olarak yaranamadım arkadaşlar. Olmuyor bir türlü, kimin üzerine düşsen her hareketini titizlikle yapsan mutlaka yapmadığın şeyler oluyor. Belki bende de hata vardır. Belki ben bunları görmek istediğim için insanlara bu kadar hassas davranıyorum dur belki değil kesin öyle, ama niye bana kimse ince davranmıyor yada bana asla yetmiyor bilmiyorum. Bir arkadaşım vedalaşırken gülmese veya bana öyle gelse sürekli kafamda kuruyorum. Bu işin sonu girdap oluyor.

Yaşadık kardeşim onu da yaşadık