AYYOLU

F17122025IST

Kalbimizi dolduran sevgileri; kabından taşırmayı öğrendik.

Keşke kalmasaydım o gece rüyamda. Sahi ben mi kaldım? Kalacaktım mı zaten…

oysa insan hep bir el bekliyor gelip onu karanlıklarından çıkaracak. kuyulardan çekecek. gelmedikçe sitemi artıyor hayata. gelmedikçe umutları sönüyor, küsüyor yaşamına. gelmedikçe o kimse, kendine geç kalıyor. hep keşfedilmeyi bekliyor bir hazine gibi. çünkü ona hep inci masalları anlatılmış. ama senin inci olduğunu bilmeyen seni bulamaz, bulmak için aramaz. görünmek için bir şey yap. kuyudan çıkmak için bir şey yap. ışığı bulmak için bir şey yap. kalk mesela, seslen yada. kendi elinden önce kendin tut. bırak bütün elleri önce mesela. herkes gider bir gün sadece sen kalırsın seninle. bunu unutma mesela. hep dediğim o cümle yankılansın bir kez daha kalbimin ortasında; kendinsin geç kaldığın! belki de kendinsin beklediğin... aynaya bakmakla başla.