Carpe diem

Ben nasıl bir kadınım hiç sevilmemişim

Of ben bi boğaz ağrısına yenilecek insanmışım

Geçen sene bu zamanlarda hem kendim hem de annemin sağlıkla sınandığı ve kendi özgürlüğümü normalden çok çok daha kısıtladığım zamanlarda rüyamda kendime ait bir ‘safe place’ inşaa ettiğimi farkettim. Rüyamdaki o yerin nerde olduğunu çok iyi biliyorum ve gerçekte öyle bir yer yok ama konumu belli. Her neyse, orda olmaktan çok keyif aldığımı farkettim içeride benim sevdiğim her şey var birden çok şey var hatta ve ilgi de gördüğüm bir yer olduğunu hissederek vakit geçirdim ve bu o zorlandığım zamanlarda bana iyi gelmişti ya da ben iyi geldiğine sığınmak istedim ve yeni bölüm gibi git gide daha da gelişen bir yerdi ve sonra hayatımı biraz daha düzene soktuğumda o rüyaları görmeyi bıraktım. Şimdi tekrar oraya gittim yakın zamanda. Hayatımda işlerin yolunda gitmediğinde ve ben buna engel olacak gücü(?) kendimde bulamadığımda bilinçaltım bir şeye sığınmaya çalışıyor sanırım. Çünkü gerçek hayatımda sığınmam gereken, güç bulmam gereken tek kişinin kendim olduğuyla yüzleştiğimden beri insanlardan, sevdiklerimden bir beklentiye girmemin ne kadar saçma olduğunu farkettim. Her neyse, umarım bu girdabın içinden çıkabilirim. Ya da her şeye çok fazla anlam yüklediğim için içi bomboş bir olayı çok büyüttüm. Henüz hiçbir düşüncemde emin değilim.

Eğer bu işe kabul edilirsem kutlama şerefine kendime noodle söyleyeceğim kalan son paralarımla bir de odama halı alacağım ha bi de çift kişilik alez

Bence süt reçelini gerektiği kadar abartmıyoruz

Ben nasıl bir adamım hiç sevilmemişim

Ama her şeye rağmen çalıştığım bir şirketin yılbaşı partisine katılmayı çok isterdim

Mesleğimle aramda çok toksik bir ilişki var kopmak istiyorum ama kopamıyorum da yapabildiğim en iyi meslek o ama yapamadığım en kötü meslek de o

Mezun olalı 2 sene oluyor hala sektör olarak para vermek istemedikleri için her ilana stajyer olarak başvurmak zorundayım fıkra bu kadar

dışarıdan hiç yol gitmemişim gibi duruyor ama içimden üç yüz elli kilometre koştum.

Tek derdim burnumu yaptırmak sanıyordum oysaki hayatımı düzeltmek daha zormuş

Ben bu maaşı sadece sabahları fırından poğaça almak için kazanıyormuşum

Keşke kendime sarılıp saçlarımı okşayabilsem ama kesin kendime sarılma şansım olsaydı çok yabancı hisseder gerilirdim kendime karşı